Εξομολογήσεις ... με την Μαίρη Λαμπαδίτη

Γράφτηκε από την

eikona 2  Lampaditi

Ένα κανάλι κλείνει ... Εργαζόμενοι στον "δρόμο" ... Οικονομική κρίση ...

και μία παρέα γυναικών δημοσιογράφων προσπαθεί να επαναπροσδιοριστεί ...

Πόσο εύκολο να ξεκινήσεις από την αρχή μετά από 25 χρόνια δουλειάς; Πόσο εύκολο είναι να ξεκινήσεις από την αρχή στα 48 σου;

Πόσο εύκολο είναι να βρείς τον εαυτό σου όταν μείνεις μόνος σου με αυτόν;

Αυτά και άλλα πολλά θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε με την κυρία Μαίρη Λαμπαδίτη, με αφορμή το βιβλίο "Ένας Γάμος και Δέκα Χωρισμοί"

1. Καλησπέρα, κυρία Λαμπαδίτη. Σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε στο siteμας,Aisthisis.gr … Πριν αρχίσουμε τη συνέντευξη τι θα λέγατε να μας πείτε λίγα λόγια για εσάς.

Από μικρή διάβαζα λογοτεχνία μετά μανίας. Μ΄άρεσε να «ξεδιπλώνω» στο χαρτί ανθρώπινες ιστορίες. Τελικά η ζωή τα έφερε έτσι που επί 27 χρόνια στη δημοσιογραφία ασχολήθηκα  με οικονομικά θέματα ,στυφούς αριθμούς χωρίς καμία «υγρασία». Τα περισσότερα από αυτά τα χρόνια δούλεψα στο Mega. Όταν έφυγα- ήμουν τυχερή γιατί έφυγα λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση στο κανάλι- και  συνέχισα να δουλεύω στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» σε πιο χαλαρούς ρυθμούς, μπόρεσα να ολοκληρώσω την πρώτη μου νουβέλα.

 

2. Ένας γάμος και δέκα χωρισμοί, το πρώτο σας βιβλίο. Ένα κανάλι κλείνει και οι δημοσιογράφοι – εργαζόμενοι καλούνται να αντιμετωπίσουν την ανεργία εν μέσω κρίσης. Είκοσι χρόνια εργαζόσασταν στο Mega Channelκαι αμέσως σκέφτηκα ότι πρόκειται μία προσωπική έκφραση συναισθημάτων. Υπάρχουν προσωπικές σας εμπειρίες;

Μοιραία οι προσλαμβάνουσες είναι από τον εργασιακό χώρο. Ωστόσο δε «φωτογραφίζονται» συγκεκριμένα άτομα. Οι ήρωες « κτίστηκαν» με σκόρπια υλικά που συγκέντρωσα από την καθημερινότητα  του ρεπορτάζ, στο πεζοδρόμιο, στο γραφείο, στις συσκέψεις. Στη συνέχεια οι ήρωες  αυτονομήθηκαν και χάραξαν τη δική τους πορεία.  Όπως ο Τζεπέτο έφτιαξε τον Πινόκιο και το ξύλινο ανθρωπάκι απέκτησε ζωή και άρχισε να κινείται.

 

3. Μέσα από τους πρωταγωνιστές γνωρίσαμε τα αισθήματα και τις σκέψεις όταν ανακοινώνεται σε κάποιον ότι μετά από τόσα χρόνια σκληρής δουλειάς θα μείνει άνεργος. Πόσο εύκολο είναι να συμβιβαστείς με αυτό;

Μου φαίνεται ότι διαβάσατε το μυθιστόρημα και δεν του ρίξατε απλώς μια ματιά. Ευχαριστώ, αισθάνομαι κολακευμένη. Είναι σκληρό να μένεις άνεργος χωρίς προοπτική να βρεις δουλειά στο αντικείμενο σου καθώς όπως γνωρίζετε ο χώρος του τύπου και των ΜΜΕ διαρκώς συρρικνώνεται. Όταν έχεις υποχρεώσεις και οικογένεια η αγωνία για το μέλλον «κτυπάει» κόκκινο. Ένας συνάδελφός μου δουλεύει στη λαχαναγορά, άλλη προσέχει παιδάκια, άλλη δουλεύει σε μαγαζί. Τι να κάνουν; Πρέπει να ζήσουν.

 

4. Οι περισσότεροι πρωταγωνιστές άφησαν πίσω τις ζωές τους κυνηγώντας το «λαβράκι». Ακόμα κι όσοι έκαναν οικογένειες. Γίνονται θυσίες στο όνομα της επιτυχίας; Πόσο εύκολο είναι ο συνδυασμός οικογένειας και δημοσιογραφίας;

Και για τα δύο φύλλα είναι δύσκολο. Ένας λόγος παραπάνω για τις μητέρες που γίνονται χίλια κομμάτια κουβαλώντας τύψεις και ενοχές. Αυτά τα προβλήματα όμως αντιμετωπίζουν όλες οι γυναίκες με απαιτητικά επαγγέλματα όχι μόνο οι δημοσιογραφίνες. Κάποιοι θυσιάζουν πολλά στο όνομα τις επιτυχίας. Κάποιοι απλώς κάνουν με επιμέλεια τη δουλειά τους. Ανήκω στους δεύτερους.

5. Οι περισσότερες ιστορίες είναι οι ιστορίες μίας παρέας γυναικών. Συζητούν για σχέσεις και αγάπες. Δυναμικές γυναίκες, ωστόσο μέσα από τις συζητήσεις τους έδειχναν τελείως ανίσχυρες μπροστά σε θέματα που αφορούσαν τους άντρες. Άρωμα Γυναίκας, λοιπόν; Έντονο ή απαλό;

Έντονο άρωμα, μεθυστικό. Οι ηρωίδες μου όντως φαίνονται ευάλωτες καθώς αγωνιούν να δημιουργήσουν μια σχέση μέσα σε αγχωτικούς ρυθμούς ζωής και δουλειάς. Στην ηλικία των 30 με 40 ,που κτυπάει το βιολογικό ρολόι της μητρότητας, η αγωνία είναι εντονότερη. Καθώς μεγαλώνουν όμως και μαθαίνουν να συνυπάρχουν με τις «ματαιώσεις» τους ηρεμούν και γίνονται πιο αυτόνομες.

eikona 4 toixos

6. Και τώρα σε μερικούς από τους στους πρωταγωνιστές που με ακούμπησαν. Η Κατρίνα. Με απογοήτευσε με τις επιλογές της. Σα να αναζητούσε πάντα τον λάθος άντρα. Και ακόμα όταν βρήκε ένα αποκούμπι, μπλέχτηκε σε άλλες περιπέτειες. Ένοιωθα ότι μέσα της ήταν ανικανοποίητη από τη δουλειά της, από τα προσωπικά της. Ένοιωθα ότι δεν τα έβρισκε με τον εαυτό της. Τελικά, τι είναι αυτό που λείπει στον άνθρωπο και μένει ανικανοποίητος; Τι έλειπε στην Κατρίνα;

Μελετημένη η προσέγγισή σας. Οι συγκυρίες, εν προκειμένω η οικονομική κρίση, βυθίζουν τους ανθρώπους σε θλίψη και καθηλώνουν τις σχέσεις. Γράφω κάπου ότι η  δουλειά είχε κάτι το εφήμερο. Και αυτό είχε επηρεάσει τα κορίτσια. Τις είχε  κάνει ευάλωτες, ευέξαπτες και κυκλοθυμικές. Η χαρά τους τρεμόπαιζε πριν την καταπιεί η ακεφιά και η μικροψυχία εναλλασσόταν με τη γενναιοδωρία τους. Θύμα αυτών των συναισθηματικών εναλλαγών ήταν και η Κατρίνα, ο τυφώνας που σάρωνε τις ακτές.

 

7. Από την άλλη έχουμε τον Φωκίωνα. Κλασσική περίπτωση ανθρώπου που απλά θέλει να περνάει καλά και αδιαφορεί για όλους τους άλλους. Δεν τον νοιάζουν αισθήματα και συναισθήματα. Όμως, κάποια στιγμή ήρθε η ώρα να πληρώσει. Θεία Δίκη πιστεύετε;

Αυτός ο άμοιρος πολεμικός ανταποκριτής συγκέντρωσε όλα τα αντιπαθητικά χαρακτηριστικά του εγωπαθούς αρσενικού. Έπαιξε το ρόλο του κακού. Αυτό το κεφάλαιο είχε δραματικές κορυφώσεις αλλά και χιούμορ. Στο τέλος ναι, πλήρωσε κάπως αλλά και πάλι δε νομίζω ότι έβαλε μυαλό.

 

8. Η Στέλλα με εξέπληξε ευχάριστα. Όταν διάβαζα την ιστορία της έλεγα η περίπτωση της νέας κοπέλας από την επαρχία που βρίσκεται λόγω γνωριμιών σε ένα κανάλι και ο διευθυντής με σκοπό μια σχέση μαζί της, της αναθέτει δυνατά θέματα. Αυτά που όλοι επιδιώκουν. Στο τέλος όμως αντιστάθηκε και μάλιστα είχε μία αντίδραση που πραγματικά με συγκλόνισε. Πώς κατάφερε να αντισταθεί στον πειρασμό;

Όπως ένα σωρό κοπέλες σε όλες τις δουλειές που επιλέγουν να μην πηγαίνουν με τα αφεντικά τους για να κάνουν καριέρα. Η σκηνή της « εκδίκησης» έκανε αίσθηση- όπως μου είπαν φίλοι αναγνώστες. Και σ΄αυτήν την περίπτωση ο αρχισυντάκτης με την ιδρωμένη καράφλα, ως ήρωας συγκέντρωσε όλα τα κακά χαρακτηριστικά των αφεντικών. Αλλοίμονο, δεν είναι όλοι έτσι.

 

9. Εσάς από όλους τους χαρακτήρες ποιος ήταν αυτός που σας άγγιξε περισσότερο;

Όλα τα κορίτσια έχουν κομμάτια που μ΄αγγίζουν. Το σεργιάνι μαζί τους ήταν  απολαυστικό.

 

10.  Κλείνοντας, θα ήθελα να μας πείτε τι σας άφησε αυτή η περιπλάνησή σας στις ιστορίες των γυναικών; Βρήκατε τρόπο να αντιμετωπίσετε την ξαφνική ανεργία; Αποτέλεσε ένα είδος ψυχοθεραπείας; Τι θα συμβουλεύατε όλους όσους βρέθηκαν ξαφνικά χωρίς δουλειά;

Ναι, η συγγραφή είναι ένα είδος ψυχοθεραπείας. Για μένα αυτή η νουβέλα ήταν ο «αποχαιρετισμός στα όπλα» ενός μεγάλου κομματιού της ζωής μου. Το επόμενο εγχείρημα- ελπίζω να υπάρξει-θα διαπραγματεύεται κάτι εντελώς διαφορετικό. Οι ηρωίδες μου όμως θα είναι πάντα περιπετειώδεις θηλυκές υπάρξεις.

Από την εμπειρία μου, θα κάνω κάποιες προτάσεις σε όσους βρέθηκαν αντιμέτωποι με την ανεργία, ελπίζοντας ότι το χειρότερο κομμάτι της κρίσης έχει παρέλθει και ότι σύντομα θα αποκατασταθούν τα προβλήματα στην αγορά εργασίας. Αν έχουν έστω ένα μικρό περιθώριο και δε στραγγαλίζονται οικονομικά, θα πρότεινα να πάρουν μια ανάσα, να γεμίσουν τις μπαταρίες τους, να δουν φίλους, να πιουν πολλούς καφέδες κάνοντας «ζυμώσεις» και συζητήσεις, να περπατήσουν στον καθαρό αέρα και να σκεφθούν τι θέλουν. Καμιά φορά κλείνει μια βαριά πόρτα και μας αφήνει μετέωρους αλλά σε λίγο μπορεί να ανοίξει ένα μικρό παραθυράκι από το οποίο θα μπει ήλιος και φρέσκος αέρας. Στη συνέχεια αν πάρουν τις αποφάσεις τους να τρέξουν να βρουν δουλειά. Αν χρειάζονται εκπαίδευση, ξένες γλώσσες, πρόσθετα προσόντα να μη διστάσουν ακόμα και αν είναι μεγάλοι σε ηλικία. Όλοι έχουμε φίλους που φοιτούν στα 50 στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, μαθαίνουν digital marketing, πως να χειρίζονται ηλεκτρονικές πλατφόρμες, δηλαδή σύγχρονες δουλειές. Ακόμα και στην κρίση υπάρχουν ευκαιρίες. Το κυριότερο είναι να μη βυθιστούν στην απελπισία.

 

11.  Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που μας αφιερώσατε και σας εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σας.  

Και γω σας ευχαριστώ για τις ενδιαφέρουσες ερωτήσεις.

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα