Εξομολογήσεις ... με την Μαρία Παναγοπούλου

Γράφτηκε από την

eikona 1  Panagopoyloy

Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου ... Και ενώ περιμένεις να διαβάσεις μία αισθηματική ιστορία ... Ξεπηδάει μπροστά σου μία ιστορία συγκλονιστική... Μία ιστορία αστυνομική, αισθηματική, ψυχολογική ... Μία ιστορία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα ... Τρυφερή, σκληρή, αγωνιώδης ... 

Σκληρές αλήθειες έρχονται στην επιφάνεια ... Ανατροπές ... Αποκαλύψεις ... Μία λεπτή γραμμή χωρίζει τη λογική από την παράνοια ...

Οι πρωταγωνιστές σε καθηλώνουν ... Σε πληγώνουν ... Σε σοκάρουν ... και σε κάνουν να σκεφτείς ότι η ζωή μπορεί να γράψει το πιο τρομακτικό βιβλίο, πέρα από κάθε φαντασία ...

Και όλα αυτά δοσμένα μέσα από την ιδιαίτερη και μοναδική πένα της κυρίας Μαρίας Παναγοπούλου ...

Όλα αυτά, που αισθάνθηκα μέσα απο την ιστορία της Μάικα και της Μαριάνθης, αλλά και του Νικήτα και της Λιάνας, θα συζητήσουμε με την κυρία Παναγοπούλου ... για να εισχωρήσουμε λίγο παραπάνω στην ψυχή των πρωταγωνιστών ...

 

  1. Καλησπέρα κυρία Παναγοπούλου, σας ευχαριστώ για την συνέντευξη που παραχωρείτε στο πρωτοεμφανιζόμενο site μας «Aisthisis.gr». Είναι ιδιαίτερη χαρά δικιά μου και των συνεργατών μου να ξεκινάμε τα πρώτα βήματά μας με ξεχωριστές προσωπικότητες. Ας έρθουμε όμως σε εσάς, πείτε μας δυο λόγια για την Μαρία Παναγοπούλου.

Η χαρά είναι όλη δική μου, σας ευχαριστώ για την τιμή και θέλω να σας ευχηθώ το site σας να μεγαλώσει και να κατακτήσει τη θέση που του αξίζει, αλλά να μην χάσει ποτέ τον αγνό ενθουσιασμό του «πρωτοεμφανιζόμενου».

Στα δικά μου τώρα. Όπως αναφέρω και στο βιογραφικό του βιβλίου μου, γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Πειραιά και σπούδασα Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το πραγματικό μου επίθετο είναι Παναγοηλιοπούλου, αλλά όταν ξεκίνησα να εργάζομαι στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ σε ηλικία 18 ετών, κατάλαβα ότι δεν είχα καμία ελπίδα να κάνω καριέρα με ένα επώνυμο-σιδηρόδρομο και έτσι πήρα την απόφαση να το περικόψω.

Υπολόγιζα όμως χωρίς τον… έρωτα. Ο γάμος και η γέννηση του γιού μου έβαλαν τα σχέδιά μου για καριέρα σε δεύτερη μοίρα αφού -έχοντας την πολυτέλεια της επιλογής- προτίμησα τον ρόλο της fulltime μαμάς. Μόλις ο γυιός μου μεγάλωσε, επέστρεψα στη δουλειά επιλέγοντας το πιο μαγικό κομμάτι των Μέσων Ενημέρωσης, αυτό που βρίσκεται πίσω από τις κάμερες. Παράλληλα αρθρογραφώ στο aixmi.gr και στο keepup.gr ενώ διατηρώ το προσωπικό μου blog, tothisimarias.com. Είμαι παντρεμένη με τον δημοσιογράφο Κώστα Χαρδαβέλλα και μητέρα του Κωνσταντίνου Χαρδαβέλλα που είναι διαιτολόγος-διατροφολόγος. Το χόμπι μου ήταν και παραμένει το γράψιμο, ενώ από τα χρόνια της εφηβείας μου ακόμη έχω ξεκινήσει μία ιδιότυπη συλλογή. Όπως άλλοι μαζεύουν γραμματόσημα εγώ μαζεύω αληθινές ανθρώπινες ιστορίες που με εντυπωσιάζουν. Το “Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου, είναι το πρώτο μου βιβλίο.

 

  1. Πριν περάσουμε στο βιβλίο σας, μία ερώτηση που μου ήρθε κατευθείαν στο μυαλό όταν διάβασα το βιογραφικό σας, ήταν κατά πόσο επηρεαστήκατε ως προς τη θεματολογία της γραφής σας από το επάγγελμα του συζύγου σας, του κυρίου Κώστα Χαρδαβέλλα, ο οποίος εκτός από την σπουδαία δημοσιογραφική του καριέρα, διακρίθηκε και στο αστυνομικό ρεπορτάζ.

Επηρεάστηκα σημαντικά! Κι αυτό γιατί το βιβλίο γράφτηκε το 1997, (το γιατί άργησα τόσο πολύ να πάρω την γενναία απόφαση να το εκδώσω είναι ένα ερώτημα που ούτε εγώ η ίδια το έχω απαντήσει στον εαυτό μου), σε μία εποχή που ο σύζυγός μου παρουσίαζε ήδη με μεγάλη επιτυχία την πρώτη εκπομπή αναζήτησης αγνοουμένων προσώπων στην Ελλάδα, το «Ρεπορτάζ στην ομίχλη». Δεδομένου ότι ο Κώστας δεν είναι δημοσιογράφος μόνο τις ώρες που βρίσκεται στο στούντιο ή στο γραφείο, αλλά παραμένει δημοσιογράφος όλο το 24ωρο, οι υποθέσεις με τις οποίες καταπιανόταν θα έλεγα ότι «έμπαιναν» καθημερινά στο σπίτι μας και σαφώς με επηρέασαν στον τρόπο προσέγγισης της ιστορίας μου.

 

  1. «Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου» το πρώτο σας βιβλίο και ομολογώ με καθήλωσε. Αληθινή ιστορία και αναρωτιέμαι πώς τη μάθατε; Έχετε συναντήσει την Μάικα;

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ! Οι αναγνώστες που το διαβάζουν μου λένε ότι το βρίσκουν συναρπαστικό κι εγώ τους απαντώ ότι θα ήταν ακόμη πιο συναρπαστικό εάν δεν είχα προσθέσει στοιχεία μυθοπλασίας αλλά μπορούσα να γράψω μόνο την βιογραφία της ηρωίδας μου. Την ιστορία την άκουσα το 1987 από το στόμα ενός αξιωματικού της αστυνομίας που είχε εμπλακεί στο αστυνομικό κομμάτι της. Την σημείωσα σε ένα τετράδιο, προσθέτοντάς την στην ιδιότυπη συλλογή μου και δέκα χρόνια μετά την έκανα μυθιστόρημα. Τη Μάικα δεν κατάφερα ποτέ μέχρι σήμερα να την συναντήσω. Τα πραγματικά γεγονότα, διαδραματίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ΄50, πράγμα που σημαίνει ότι εάν ζει, θα είναι σήμερα από 77 έως 80 ετών. Έχω έντονη μέσα μου την πίστη ότι ζει. Και ότι κάποια στιγμή θα βρεθούμε οι δυο μας…

 

  1. Το όνομά της πρωταγωνίστριας για ευνόητους λόγους δεν είναι το αληθινό. Πώς σκεφτήκατε να της δώσετε ένα όνομα από τους Πομάκους της Θράκης;

Όπως περιγράφω και στις σελίδες του βιβλίου, η πρωταγωνίστρια μου έχασε τους γονείς της σε δυστύχημα όταν ήταν ακόμη παιδί. Μία από τις τελευταίες οικογενειακές εκδρομές που πρόλαβαν να πάνε ήταν στην Κομοτηνή, για μια επαγγελματική υποχρέωση του πατέρα της ο οποίος ήταν δικηγόρος. Αναζητώντας κάποιες ειδικές πληροφορίες για την περιοχή της Κομοτηνής, βρήκα μία λίστα πομακικών λέξεων και άρχισα να τις διαβάζω με μεγάλο ενδιαφέρον. Εκεί ανακάλυψα ότι «μάικα» αποκαλούν οι Πομάκοι την «μανούλα». Το θεώρησα σημαδιακό, αφού Μάικα λένε μία αδελφική μου φίλη, τη Μάικα Ανδρικάκη, η οποία βαπτίστηκε Μαρία αλλά ο μπαμπάς της την φώναζε από μικρή Μάικα και της έμεινε. Επειδή το πραγματικό όνομα της ηρωίδας του βιβλίου είναι πολύ σπάνιο και ιδιαίτερο, σκέφτηκα ότι τέτοιο θα έπρεπε να είναι και το όνομα με το οποίο θα την «βάπτιζα» εγώ. Έτσι γεννήθηκε η Μάικα.

 

  1. Μάικα και Μαριάνθη. Δύο γυναίκες με τελείως διαφορετικά όνειρα. Η Μαριάνθη δεν θέλει με τίποτα να αποκτήσει παιδί, η Μάικα ξεπερνά τα όρια της τρέλας για να γίνει μητέρα. Η μητρότητα δικαιολογεί κάθε τρέλα;

Αυτό ήταν ένα σημείο της αληθινής ιστορίας που με ταλαιπώρησε πάρα πολύ! Ως μάνα, κατανοώ πλήρως ότι μια γυναίκα μπορεί να φτάσει στα άκρα για να βιώσει το μεγαλείο της μητρότητας. Όμως η Μάικα δεν έφτασε απλώς στα άκρα, έφτασε στο έγκλημα και κατέστρεψε τη ζωή ανθρώπων που την αγαπούσαν. Κι αυτό δεν είναι εύκολο να το δικαιολογήσει κάποιος. Βλέπω ότι και οι απόψεις των αναγνωστών μου διχάζονται σε αυτό το θέμα. Κάποιοι την δικαιολογούν και την συμπονούν, άλλοι δεν της δίνουν κανένα ελαφρυντικό. Εγώ πλέον την αγαπώ τη Μάικα και είναι αδύνατο να εκφέρω αντικειμενική άποψη.

 

  1. Λιάνα. Η τραγική φίλη της Μάικα. Γιατί υπέκυπτε στους εκβιασμούς της; Γιατί δεν προσπάθησε να την βοηθήσει να ξεπεράσει την τρέλα της; Η δικαιολογία της δεν με έπεισε.

Η Λιάνα αγαπάει τη Μάικα σαν αδελφή της αλλά παράλληλα κουβαλάει και πολλές τύψεις απέναντί της, αφού είναι ενοχική σαν χαρακτήρας. Νιώθει ένοχη γιατί η ίδια μεγάλωσε μέσα στην οικογενειακή θαλπωρή ενώ η Μάικα βίωσε την απώλεια των γονιών της, νιώθει τύψεις γιατί η ζωή της έστειλε από νωρίς έναν υπέροχο σύντροφο κι ένα παιδί, την ώρα που η Μάικα βυθιζόταν στην δυστυχία. Όλα αυτά μαζί, την οδηγούν στην λάθος απόφαση.

 

  1. Νικήτας. Πραγματικά δεν έχω ξεκαθαρίσει τι νοιώθω για αυτόν. Από τη μία θυμό για την αποξένωσή του από τη γυναίκα του, τη Μαριάνθη, από την άλλη συμπόνια για το μαρτύριο που περνούσε τόσα χρόνια. Έμαθε ποτέ την αλήθεια;

Αυτό θα το μάθετε στο δεύτερο βιβλίο μου, που περιγράφει τις ζωές των ηρώων του «Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου» δεκαέξι χρόνια μετά και βασίζεται στα πραγματικά γεγονότα.

 

  1. Τέλος, θα ήθελα να σας ρωτήσω, πέρα από τη Μάικα, συναντήσατε από κοντά κάποιον από τους πρωταγωνιστές; Πώς κατάφεραν να ξεπεράσουν μία τέτοια ιστορία;

Αμέσως μετά την έκδοση του «Είδα τον εαυτό μου στα μάτια σου» μου, επικοινώνησε μαζί μου μία γυναίκα από την Πάτρα η οποία ακούγοντάς με να μιλάω στην ΕΡΑ Πάτρας, θυμήθηκε μια ανάλογη ιστορία που άκουγε να λένε οι γονείς της για κάποια γειτόνισσά τους. Μου υποσχέθηκε ότι θα διαβάσει το βιβλίο και θα μου ξανατηλεφωνήσει. Πριν από λίγες ημέρες συναντήθηκα με τη μητέρα της, την υπέροχη 83χρονη Στάσα και μετά από πολλές ώρες κουβέντας, βεβαιωθήκαμε ότι δεν πρόκειται για κάποια παρόμοια ιστορία, αλλά για την ίδια ιστορία. Τρεις από τους βασικούς ήρωες του βιβλίου, ήταν για πολλά χρόνια γείτονές της στην περιοχή της Κυψέλης και τα όσα μου αποκάλυψε για τα σημάδια που άφησε στη ζωή τους αυτή η τραγωδία, είναι συνταρακτικά και φυσικά θα ενταχθούν όλα στο δεύτερο βιβλίο μου.

 

  1. Κλείνοντας και αφού σας ευχαριστήσω για άλλη μία φορά για τον χρόνο που μας αφιερώσατε, θα ήθελα να μου πείτε τι αποκομίσατε εσείς μέσα από την ιστορία της Μάικα και τι περιμένετε να αποκομίσουν οι αναγνώστες.

Εγώ σας ευχαριστώ! Είναι χαρά να συζητώ με ανθρώπους που όχι μόνο διάβασαν το βιβλίο μου αλλά προβληματίστηκαν, συγκινήθηκαν, θύμωσαν… Από τις εξαιρετικές ερωτήσεις σας νιώθω ότι αυτό ακριβώς συνέβη και σε εσάς. Εκείνο που με είχε συγκλονίσει ακούγοντας για πρώτη φορά την ιστορία της Μάικας, ήταν πως αυτή η γυναίκα είχε όλα τα προσόντα να κατακτήσει τα όνειρά της, αλλά επέτρεψε στη ζωή να την παρασύρει μακριά από όσα της άξιζαν. Αυτό θα ήθελα να αποκομίσουν και οι αναγνώστες. Ότι το τιμόνι της ζωής μας πρέπει να το κρατάμε εμείς, όσο κακοκτράχαλος κι αν είναι ο δρόμος, όσα εμπόδια κι αν συναντήσουμε.

 

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα