Εξομολογήσεις ... με την Αγγελίνα Λιβανού

Γράφτηκε από την

eikona 1  livanou

Ένας έρωτας που γεννήθηκε μέσα στις φλόγες ... Ένας έρωτας που συνάντησε τον εγωισμό και το πείσμα των πρωταγωνιστών...

Ένας έρωτας ... Τυλιγμένος στις φλόγες του πάθους ... Για αυτόν τον έρωτα θα συνομιλήσουμε σήμερα με τη συγγραφέα κυρία Αγγελίνα Λιβανού

Και θα προσπαθήσουμε να διεισδύσουμε στις ανομολόγητες επιθυμίες της σύγχρονης γυναίκας και στα ταμπού ακόμα περιορίζουν τα θέλω της ...

Αλλά και την λύτρωση, την ελευθερία που νοιώθει όταν αποδεσμεύεται από κάθε τι που την περιορίζει ...

  1. Καλησπέρα, κυρία Λιβανού. Σας υποδεχόμαστε στο νέο site μας, Aisthisis.gr, με το νέο σας pocket βιβλίο, Τυλιγμένοι στις Φλόγες. Να σας ευχηθώ να ταξιδέψει τους αναγνώστες, όπως ταξίδεψε και εμένα. Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό όταν ξεκίνησα να διαβάζω την ιστορία ήταν «Α, ωραία. Άλλη μία συναισθηματική ιστορία με πικάντικες λεπτομέρειες. Τι μου θυμίζει! Τι μου θυμίζει!». Τις 50 Αποχρώσεις του Γκρέυ, ασφαλώς. Δεν φοβηθήκατε όταν γράφατε ότι μπορεί να σας συγκρίνουν με την κυρία James; Ότι την αντιγράφετε;

Κατ’ αρχάς να σας ευχηθώ να είναι καλοτάξιδο το site σας! Να γίνει αγαπητό και να αποκτήσει πολλούς μα πάρα πολλούς αναγνώστες!!! Πολύ μου αρέσει που με συγκρίνετε με την κυρία James! Μακάρι να έφτανα το ένα εκατοστό της επιτυχίας της. Δεν φοβήθηκα καθόλου γιατί δεν προσπάθησα να την αντιγράψω ούτε στο ελάχιστο. Υπάρχουν άλλωστε κάποιες ιδιαιτερότητες στις ερωτικές σκηνές των βιβλίων της που με βρίσκουν αντίθετη, άρα εγώ ακολούθησα τη δική μου διαδρομή όπως κάνω πάντα. Γιατί σε κάθε βιβλίο που γράφουμε υπάρχει ένα κομμάτι μας. Και πιάνομαι από την ευχή σας, για την οποία σας ευχαριστώ πολύ, μοναδικός μου σκοπός ήταν να μεταφέρω μια σύγχρονη ερωτική ιστορία χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος και να ταξιδέψω τους αναγνώστες μου!

  1. Προσωπικά αυτό που μου άρεσε ήταν ότι παρά τις έντονες ερωτικές σκηνές, δεν ένοιωσα να «προσβάλλομαι». Δεν βρήκα κάτι χυδαίο ή προκλητικό. Τελικά, μήπως όλα είναι στο πώς αντιμετωπίζουμε τα πράγματα; «Δεν υπάρχουν πονηρές λέξεις, υπάρχουν πονηρά μυαλά»;

Είναι πολύ σημαντικό αυτό που μου λέτε και σας ευχαριστώ, γιατί βλέπω πως τελικά βγήκε αυτό ακριβώς που επιθυμούσα και σίγουρα δεν επιθυμούσα να γράψω μια τσόντα σαν αυτές που υπάρχουν στα περίπτερα. Ήθελα να μεταφέρω το ερωτικό πάθος συμπεριλαμβανομένης και της ερωτικής πράξης. Είναι χαρακτηριστικό μας να είμαστε «σεμνότυφοι». Πιστεύω όμως πως τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται δεν αντιστοιχεί στην εποχή μας. Γιατί να παραλείπονται; Δεν είναι η ερωτική πράξη βίωμά μας; Γιατί πρέπει να την κρύβουμε κάτω από τα σεντόνια; Με αυτόν τον τρόπο της δίνουμε και μία ίσως αρνητική διάσταση η οποία με βρίσκει απολύτως αντίθετη. Είναι αυτό ακριβώς που λέτε: «Δεν υπάρχουν πονηρές λέξεις, υπάρχουν πονηρά μυαλά». Για ποιον λόγο να τους δίνουμε τροφή; Παρουσιάζω λοιπόν ολοκληρωμένη την ερωτική ιστορία μου από την στιγμή που γεννήθηκε με την πρώτη ματιά, όλες τις διαδρομές του μυαλού γιατί αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι και την μετουσίωσή της σε πράξη. Τόσο απλά και ανθρώπινα.

  1. Και πάμε στους δύο πρωταγωνιστές της ιστορίας μας. Η Αγγελική. Συγγραφέας, κλεισμένη στον μικρόκοσμό της, ζει μέσα από τους ήρωες των βιβλίων της. «Ο συγγραφέας είναι υποχρεωτικά ένα μοναχικό άτομο», υποστήριζε και πορευόταν με αυτό στη ζωή της. Γιατί τόση μοναχικότητα; Γιατί τόσος φόβος να δεθεί με κάποιον συναισθηματικά;

Γιατί οι συγγραφείς είμαστε και κάπως ιδιαίτεροι άνθρωποι. Εννοώ μέσα μας. Είναι σαν να ζούμε σε παράλληλους κόσμους. Όταν μαθαίνεις να ζεις μέσα από την πραγματικότητα που δημιουργείς ο ίδιος και μια χαρά σε βολεύει γιατί να ξεβολευτείς; Είναι πολύ δύσκολες οι σχέσεις στην εποχή μας. Πάρα πολύ. Οι περισσότεροι άνθρωποι παγώνουν το συναίσθημα γιατί φοβούνται μην πληγωθούν και κατ’ επέκταση φοβούνται να ζήσουν. Ξεχνάμε πως η ζωή εμπεριέχει όλα τα συναισθήματα όπως όλες τις μέρες, τους μήνες, τις εποχές… Αυτές ακριβώς τις σκιές ήθελα να φωτίσω γιατί είμαι κατ΄ εξοχήν άνθρωπος που δεν φοβάται να ζήσει.

  1. Και έρχεται μία φωτιά στην κυριολεξία να της αλλάξει τη ζωή. Ένας πυροσβέστης της σώζει τη ζωή και τα μάτια του είναι αυτά που βάζουν φωτιά στην καρδιά της. Τον αναζητά απεγνωσμένα, αλλά μάταια. Τι ήταν αυτό που την έκανε να αναζητά έναν άγνωστο; 

Πιστεύω στον έρωτα με την πρώτη ματιά. Πιστεύω στην χημεία μεταξύ δύο ανθρώπων που ακόμα και ένα τυχαίο άγγιγμα μπορεί να τους διεγείρει. Αυτό ακριβώς βιώνει η Αγγελική με τον άγνωστο πυροσβέστη της και κάνει την επανάστασή της. Κυνηγάει το πάθος, κυνηγάει ένα φάντασμα στην ουσία, καθοδηγούμενη από το ένστικτό της. Έρχεται κάποτε η στιγμή που μπορεί να κάνεις την πιο όμορφη τρέλα της ζωής σου αν αφεθείς και η Αγγελική αφήνεται.

  1. Παράλληλα, άρχισε να «φλερτάρει» με έναν άλλον άγνωστο στο ιντερνέτ. Διαδικτυακό φλερτ. Πλέον είναι κάτι δεδομένο, για να μην πω ο κύριος τρόπος να γνωρίσεις κάποιον. Πώς μία γυναίκα ιδιαίτερα κλειστή ανταποκρίθηκε σε ένα τέτοιου είδους φλερτ; Και μάλιστα να δεχθεί να προχωρήσει και σε cyber sex; Προσωπικά, θεώρησα ότι και πάλι έψαχνε την ασφάλεια. Μία ασφάλεια που της παρείχε η οθόνη του υπολογιστή.

Η αλήθεια είναι πως το να κρύβεσαι πίσω από έναν υπολογιστή σου παρέχει ασφάλεια. Για την Αγγελική όμως είναι κι αυτό μια τεράστια υπέρβαση. Τόσο έξω από την καλοστημένη βιτρίνα, της εικονικά ευτυχισμένης ζωής της… Πιστεύω πως έγινε στο πλαίσιο της αναζήτησης του πραγματικού της εαυτού, με την αρωγή της καλής της φίλης Αντωνίας, που της δίνει το σπρώξιμο που χρειάζεται για να περάσει σε ένα καινούργιο επίπεδο συνειδητότητας.

  1. Και ο πυροσβέστης. Ο Γιώργος. Πραγματικά, δεν περίμενα τέτοια συμπεριφορά από ένα άτομο που η δουλειά του και μόνο, του έχει δείξει πόσο εύθραυστη είναι η ζωή. Γιατί και αυτός φοβήθηκε να ανταποκριθεί στα συναισθήματά του και να εκδηλωθεί απέναντι στην Αγγελική;

Γιατί ούτε αυτός είναι προετοιμασμένος για αυτό που του συνέβη. Πού να φανταστεί πως ανάμεσα στις φλόγες θα γνωρίσει μια γυναίκα που θα τον διεκδικήσει με τέτοιο πάθος; Κι έπειτα σαν γνήσιο αρσενικό θέλει να είναι σε θέση ισχύος την οποία δεν έχει μετά το ατύχημα. Επειδή όμως και αυτός νιώθει συγκλονισμένος από αυτή τη γυναίκα μηχανεύεται τρόπους για να την προσεγγίσει.

  1. Μήπως, τελικά, οι δύο πρωταγωνιστές μας δεν είναι και τόσο διαφορετικοί; Και οι δύο φοβούνται το δέσιμο. Μπορεί ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Αλλά η ουσία είναι ίδια. Φόβος απέναντι στο δόσιμο, ψυχικό και σωματικό.

Όπως είπα και πιο πάνω, δυστυχώς είναι χαρακτηριστικό της εποχής μας και γι’ αυτό επέλεξα να το αποτυπώσω στο βιβλίο μου. Να το απογυμνώσω, να το αποδυναμώσω. Βέβαια, δεν αγγίζω κομμάτια του διαδικτυακού σεξ που μπορεί να έχουν πραγματικά άσκημη κατάληξη. Φωτίζω όμως, πιστεύω, το γεγονός πως πίσω από τις οθόνες των άψυχων υπολογιστών υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να νιώσουν, να πονέσουν, να πληγωθούν όταν γκρεμιστεί ό,τι έπλασαν στο μυαλό τους γιατί τι άλλο μπορεί να είναι μια διαδικτυακή σχέση πέρα από ό,τι πλάθουμε στο μυαλό μας για κείνον που δεν μπορούμε να έχουμε φυσική επαφή; Βεβαίως δεν αναφέρομαι στις περιπτώσεις που οι γνωριμίες αυτές εξελίσσονται σε κανονικές face to face γνωριμίες.

  1. Ο έρωτας τους πέρασε μετ΄ εμποδίων. Κινδύνεψε να μην ανθίσει καν. Παρόλα αυτά το πάθος επικράτησε. Πώς κατάφερε η Αγγελική κυρίως να βάλει στην άκρη τον εγωισμό της και να ακολουθήσει το πάθος;

Ήταν πια έτοιμη. Έγινε τέτοια μεταστροφή μέσα της που μετά δεν υπήρχε επιστροφή. Ακολούθησε το πάθος της μέχρι το τέρμα. Πιστεύω πως το πιο δυνατό συναίσθημα στη ζωή μας είναι ο έρωτας. Στο όνομά του έχουν γίνει τα πάντα. Ερωτεύτηκε λοιπόν παράφορα διαγράφοντας κάθε ίχνος εγωισμού και οτιδήποτε άλλο την κρατούσε δεμένη όλα τα προηγούμενα χρόνια. Η Αγγελική αποφάσισε να ζήσει με όποιο κόστος.

  1. Πάθος – Έρωτας – Αγάπη. Ποιο από τα τρία πιστεύετε ότι είναι πιο σημαντικό; Ποιο είναι αυτό που μπορεί να κρατήσει μια σχέση;

Για εμένα είναι τρία απαραίτητα συστατικά. Χωρίς Πάθος και Έρωτα δεν μπορεί να γεννηθεί μια σχέση. Η Αγάπη έρχεται πολύ μετά αφού έχεις γνωρίσει καλά τον άλλο. Όμως αν δεν συνυπάρχουν και τα τρία με ό,τι αυτό συνεπάγεται στη φθορά του χρόνου η Αγάπη δεν είναι αρκετή. Πρέπει να είσαι για πάντα ερωτευμένος με τον σύντροφό σου. Όταν αρχίσεις να τον βλέπεις σαν τον αδελφό ή τον κολλητό σου δεν είσαστε ζευγάρι.

  1. Κλείνοντας, και αφού σας ευχαριστήσω για τη συνέντευξη που μας παραχωρήσατε, θα ήθελα να σας πω ότι αυτό που εισέπραξα από το βιβλίο ήταν ότι δεν πρέπει να αφήνουμε καμία στιγμή ανεκμετάλλευτη. Εσείς, τι αισθανόσασταν όταν γράφατε την ιστορία της Αγγελικής και του Γιώργου;

Εγώ σας ευχαριστώ πάρα πολύ που μου δώσατε την ευκαιρία να πω κάποιες από τις αλήθειες μου. Και είναι αυτό ακριβώς που πιστεύω για την ζωή, αυτό που είπατε: Δεν πρέπει να αφήνουμε καμία στιγμή ανεκμετάλλευτη… Seize the day!!! Είναι πολύ μικρή η ζωή για να μιζεριάζουμε. Εγώ βίωσα μαζί με τους ήρωές μου το πάθος, τις αγωνίες, τον πόνο τους. Ήμουν κοντά τους κάθε στιγμή και τους άφησα να αγγίξουν τα όριά τους και να τα ξεπεράσουν…

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα