"...όταν το παρόν είναι πολύ σκληρό για τα ανθρώπινα μέτρα δεν έχεις άλλη επιλογή από το να πιαστείς γερά από το μέλλον..." μας εξομολογείται η Βασιλική Διαμαντή

Γράφτηκε από την

basiliki diamanti 1Η Βασιλική Διαμαντή, μια γυναίκα με αστείρευτη αγάπη για την συγγραφή, είναι σήμερα μαζί μας, για να μας μιλήσει για το νέο της βιβλίο, "Οι φύλακες της λίμνης" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός. Ελάτε μαζί μας, για να δούμε τι μας αποκάλυψε!

 

Καλώς ήρθατε στο aisthisis.gr κυρία Διαμαντή και σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σας.

Θα θέλατε να μας πείτε μερικά πράγματα για σας, ώστε να σας γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες μας;


Καλώς σας βρήκα και ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη φιλοξενία. Γεννήθηκα σ’ ένα μικρό χωριό της Καρδίτσας κι εκεί έζησα μέχρι τα δεκαοχτώ μου. Σπούδασα Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Ξάνθης και από το 2000 και μετά είμαι στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Είμαι παντρεμένη κι έχω τρία παιδιά. «Οι Φύλακες της λίμνης» είναι το τρίτο μου μυθιστόρημα που κυκλοφορεί. Λατρεύω τον χορό, το διάβασμα και τα ταξίδια. Είμαι ασυμβίβαστη, παθιασμένη και μ’ αρέσουν οι ανατροπές, αλλά επίσης ευαίσθητη και συναισθηματική στο φουλ. Αυτή είναι μια πρώτη εικόνα για μένα.


Το καινούργιο σας βιβλίο με τίτλο, «Οι φύλακες της λίμνης» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός και εξιστορεί την ζωή και τις ρίζες δύο αντρών, που τυχαίνει να έχουν το ίδιο όνομα. Από που εμπνευστήκατε την ιδέα; Πρόκειται για αληθινή ιστορία;


Εντελώς τυχαία ή μοιραία, δεν ξέρω τελικά, η ιστορία ήρθε και με βρήκε από μόνη της. Η επαφή μου με τον ένα από τους δυο ήρωες, έναν έλληνα μετανάστη στην Αμερική, είχε σαν αποτέλεσμα αυτό το βιβλίο. Άρα η ιστορία μου είναι βασισμένη στη ζωή του κι από κει και πέρα άνοιξα σαν συγγραφέας κι ένα παράθυρο στον μύθο αφήνοντας την πένα να με ταξιδέψει. Πάντως τους τόπους και τους χρόνους δεν τους πείραξα καθόλου, σε περίπτωση που κάποιος αναρωτηθεί για τους εξωτικούς προορισμούς της ιστορίας μου.


Ο Θεόδωρος και ο Θόδωρος, είναι δύο άντρες εντελώς αντίθετοι θα έλεγα. Κι όμως η μοίρα καταφέρνει και τους φέρνει κοντά με κάποιον τρόπο. Πως νομίζετε ότι θα είχαν εξελιχθεί οι ζωές τους αν δεν είχαν συναντηθεί ποτέ;


Ίσως εντελώς διαφορετικά… του Θεόδωρου σίγουρα. Σκεφτείτε έναν άνθρωπο να μην καταφέρει να μάθει ποτέ ποιος είναι. Χωρίς ταυτότητα και ρίζες, χωρίς παρελθόν, πως μπορεί ένας άνθρωπος να έχει μέλλον; Αλλά όσα φέρνει λέμε η στιγμή μπροστά μας, δεν τα φέρνουν χρόνια ολόκληρα. Του το χρωστούσε η ζωή και η Ιστορία και του το έδωσε, έστω και αργοπορημένα. Μέσα από την συνάντησή τους ξεπηδάει η ελπίδα για τη ζωή, η αισιοδοξία και… η συγχώρεση.

Εσείς πιστεύετε στην Μοίρα;

oi fulakes tis limnis 1
Πείτε το όπως θέλετε, για κάποιους Μοίρα, για άλλους τύχη και για άλλους Θεός… Κάποια πράγματα στη ζωή μας συμβαίνουν με τέτοιο τρόπο που απορείς πραγματικά και αναρωτιέσαι πως είναι δυνατόν να μην είναι σχεδιασμένα από πριν… Πολλές φορές ξέρεται αναρωτήθηκα, αν αυτά που γίνονται στα παραμύθια πως μπορούν να συμβαίνουν και στην πραγματικότητα… Γιατί η ζωή τελικά είναι το μεγαλύτερο μας παραμύθι…


Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας ομολογήσω πως ο Θεόδωρος μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση σαν χαρακτήρας. Παρά τα όσα έχει περάσει στη ζωή του, εκείνος, προτιμάει να ζει στην απελπισία και την μοναξιά, σε μια σκληρή ζωή…


Είναι κυνικός. Ενώ βαθιά μέσα του έχει συναίσθημα το κρύβει για να προφυλαχτεί. Πιστεύει ότι προδόθηκε απ’ αυτούς που πίστεψε και δεν θέλει να το ξαναπεράσει. Είναι ένας άνθρωπος χωρίς οικογένεια. Υψώνει τοίχος γύρω του για να μην τον αγγίξουν ξανά τα συναισθήματα. Βρήκε έναν δικό του τρόπο να αντέξει μέχρι που ήρθε η λύτρωση και τότε άφησε την ψυχή του ελεύθερη. Ανακαλύπτουμε στο τέλος ότι μέσα του κρύβει έναν συναισθηματικό πλούτο κι ένα τεράστιο μεγαλείο ψυχής… Πιστεύω πως στο τέλος μας δικαιώνει…

 

Στο μυθιστόρημα σας, περιγράφεται ένα από τα πιο μελανά κεφάλαια της ιστορίας, τον ξεριζωμό και αφανισμό των Εβραίων. Ποια ήταν τα συναισθήματα σας, όταν γράφατε αυτά τα κεφάλαια;


Οπωσδήποτε αυτά τα απάνθρωπα κεφάλαια της Ιστορίας δεν μου χάιδεψαν την ψυχή. Στάθηκα από την πλευρά των αδύναμων και ανίσχυρων συγκλονισμένη και κατηγόρησα πολλές φορές την «ανθρωπιά» που μέτρησε λίγη μπροστά σε κάποια γεγονότα. Η ουσία είναι όμως να μαθαίνεις και να προχωράς τη ζωή παρακάτω, με ελπίδα και αισιοδοξία. Πάντως ένιωσα πολλές στιγμές ότι άγγιζα τα ιερά και όσια κάποιων ανθρώπων… κι αναρωτήθηκα επίσης πολλές φορές αν τελικά είχα αυτό το δικαίωμα…

 

Και οι δύο πρωταγωνιστές της ιστορίας σας, είναι άντρες. Σας δυσκόλεψε καθόλου, η σκιαγράφηση ηρώων, του αντίθετου φύλου;


Μοναδική εμπειρία ομολογώ. Την ψυχολογία των γυναικών μπορώ να την σκιαγραφήσω εύκολα, αλλά των αντρών; Γύρισα πολλές φορές πίσω, έμεινα ώρες να παρακολουθώ αντρικές συμπεριφορές και να παλεύω να τις αναλύσω. Αφουγκράστηκα την αντρική ψυχή μέχρι το τέλος… Πόσο κατάφερα να πλησιάσω δεν ξέρω τελικά… Ειλικρινά, οι αναγνώστες μόνο μπορούν να μας το πουν...

 

Πoιο μήνυμα περνάτε μέσα από το βιβλίο σας;


Αντιρατσιστικό, αντιναζιστικό και ενωτικό, πάνω από φυλές και θρησκείες, αυτό το βιβλίο θέλει να βροντοφωνάξει ότι όταν το παρόν είναι πολύ σκληρό για τα ανθρώπινα μέτρα δεν έχεις άλλη επιλογή από το να πιαστείς γερά από το μέλλον. Γιατί η Ιστορία της ανθρωπότητας, στάθηκε πολύ σκληρή και άδικη απέναντι σε κάποιους, κι αυτό το βιβλίο στέκεται από την πλευρά του ανίσχυρου και του αδύνατου απέναντι στα παιχνίδια της. Το μήνυμα που εκπέμπει είναι η αισιοδοξία και η ελπίδα για τη ζωή…

 oi fulakes tis limnis 2

Τι είναι για εσάς η συγγραφή;


Απόδραση από την καθημερινότητα, οξυγόνο της ζωής, έρωτας και η προσωπική μου αγιάτρευτη τρέλα. Πείτε μου τώρα εσείς αν μπορώ ν’ αντέξω στη ζωή χωρίς αυτά!


Πώς αντιδράτε σε μία κακή κριτική;


Η ανάγνωση είναι υποκειμενικό θέμα, εξαρτάται από την ψυχή και τη στιγμή του αναγνώστη πρώτον κι ύστερα από το κείμενο. Καμία κακή κριτική δεν ακυρώνει ένα βιβλίο και κανένα βιβλίο δεν αγγίζει όλες τις ψυχές. Καλοδεχούμενα όλα. Όσο κι αν έχουμε οι συγγραφείς στο μυαλό μας ότι γράψαμε το τέλειο βιβλίο δεν μπορεί να είναι έτσι. Αρκεί να γίνονται όλα καλοπροαίρετα.


Κυρία Διαμαντή, θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε ξανά για τον χρόνο που μας αφιερώσατε. Σας ευχόμαστε ολόψυχα, Οι φύλακες της μνήμης, να διαβαστούν και να αγγίξουν την ψυχή περισσότερων αναγνωστών, όπως ακριβώς έκανε και με εμάς. Ήταν ένα συγκινητικό ταξίδι στην ιστορία που εμένα προσωπικά, θα μου μείνει αξέχαστο και σας ευχαριστώ γι’ αυτό.


Θα θέλατε να προσθέσετε κάτι για το κλείσιμο της συνέντευξης;


Η πιο επώδυνη συναισθηματικά πλευρά για τον κάθε άνθρωπο, είναι να σταθεί από τη μεριά του ανίσχυρου και αδύναμου…
Επίσης, όσες φορές κι αν πιάνει πάτο η ζωή μας, αξίζει να σηκωθούμε και να συνεχίσουμε…
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε σας και στις εκδόσεις «Ωκεανός», που έδωσαν οντότητα σ’ αυτό το κομμάτι της ψυχής μου. Στους αναγνώστες, εύχομαι, ν’ ανοίγουν το παράθυρο των βιβλίων και να βουτάνε παθιασμένα στο συναίσθημα…
Βασιλική Διαμαντή

Χριστίνα Μιχελάκη

Ονομάζομαι Χριστίνα, όπως πολύ καλά βλέπετε και ζω στο όμορφο Ηράκλειο της Κρήτης. Είμαι σύζυγος και χαζομαμά. Αγαπάω πολύ την λογοτεχνία για αυτό όπου σταθώ και όπου βρεθώ, είμαι με ένα βιβλίο στο χέρι. Μην με ρωτήσετε ποιος είναι ο αγαπημένος μου συγγραφέας γιατί είναι πολλοί! Ως αθεράπευτη ονειροπόλα, πολλές φορές οι ιστορίες που παλεύουν μέσα στο κεφάλι μου με συνεπαίρνουν. Γι΄ αυτό και γω της γράφω δίνοντας τους πλήρη ελευθερία. Το πρώτο μου βιβλίο έχει τίτλο Τα Αστέρια Του Πεπρωμένου, ενώ άλλες συμμετοχές μου μπορείτε να βρείτε στις ανθολογίες, Το ξύπνημα, Σκοτάδι, Μαγικοί Χοροί, Θρύλοι του Σύμπαντος VI,που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Συμπαντικές διαδρομές, αλλά και στο site thebluez.gr.

Διαβάστε περισσότερα