DNA irsha sigurdarttotir«Η Εκδίκηση»… ένα μεταφυσικό, αστυνομικό μυθιστόρημα, έφτασε να με κάνει να αγαπήσω την Yrsa Sigurdardottir … Και με ανυπομονησία περίμενα το νέο της βιβλίο… Και ήρθε το DNA …

1987 και τρία αδέρφια χωρίζονται από τις κοινωνικές υπηρεσίες. Ένα τραγικό γεγονός είναι η αιτία να δοθούν τα τρία αυτά αδέρφια σε διαφορετικά σπίτια… Για το καλό τους …

2015 και μία γυναίκα βρίσκεται άγρια, φρικιαστικά δολοφονημένη στην κρεβατοκάμαρα του σπιτιού της. Μοναδικός μάρτυρας η εφτάχρονη κόρη της, η Μάργκαρετ, η οποία βρίσκεται κριμένη κάτω από το κρεβάτι της …

Και το κυνήγι του δολοφόνου ξεκινά… Ο ντεντέκτιβ Χούλνταρ αναλαμβάνει την υπόθεση και προσπαθεί να βρει ποιος και γιατί έκανε ένα τόσο φρικτό έγκλημα. Όμως, η μικρή Μάργκαρετ αρνείται να συνεργαστεί. Το σοκ φυσικά είναι μεγάλο για ένα παιδί και η βοήθεια της παιδοψυχολόγου Φρέγια κρίνεται απαραίτητη. Μόνο αυτή θα μπορέσει να ξεκλειδώσει την ψυχούλα της Μάργκαρετ. Εμπόδια; Αρκετά … Η πρώην ερωτική σχέση ανάμεσα στον Χούλνταρ και τη Φρέγια, ένας νέος φόνος άλλης μίας γυναίκας και κάποια κωδικοποιημένα μηνύματα στο ραδιόφωνο που λαμβάνει ένας αποξενωμένος άντρας … Όλα αυτά έρχονται να συνθέσουν μία δύσκολη υπόθεση και να φέρουν στο προσκήνιο έναν δολοφόνο που διψά για βία …

Η ιστορία αρχίζει δυναμικά. Μία ιστορία από το παρελθόν. Μία φρικτή δολοφονία στο παρών. Ωστόσο, επειδή στην αρχή ήμουν επηρεασμένη από την «Εκδίκηση» και περίμενα κάτι ανάλογο, ένοιωσα μια μικρή απογοήτευση. Βέβαια, όπως κάνω κάθε φορά, έτσι και τώρα σκέφτηκα ότι για να το καταλάβω το βιβλίο και να το απολαύσω πρέπει να αποδεσμευτώ από την «Εκδίκηση». Έτσι, αφού θεώρησα ότι το DNA είναι το πρώτο βιβλίο της Sigurdardottir ξεκίνησε η νέα γνωριμία μου μαζί της…

Και η γνωριμία αυτή ήταν ξανά εντυπωσιακή. Με την ξεχωριστή γραφή της, αναλυτική όταν πρέπει, συγκεκριμένη όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις, η Sigurdardottir δημιουργεί για άλλη μία φορά ένα μοναδικό αστυνομικό θρίλερ. Σε τελείως διαφορετικό στυλ με την Εκδίκηση, δεν παύει να λείπει το μυστήριο, το σκοτεινό, η βία. Και μπορεί οι σκηνές βίας να περιγράφονται αναλυτικά και ωμά, κάτι που μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις σε κάποιον που δεν αντέχει σκληρές περιγραφές, ωστόσο μέσα από την περιγραφή αυτή γίνεται αντιληπτό ότι τελικά η πραγματικότητα είναι χειρότερη, αν αναλογιστούμε πόσα ακούμε καθημερινά στις ειδήσεις. Η Sigurdardottir δεν βάζει σκηνές βίας, απλά για να τις βάλει. Δεν οδηγείται σε ανατριχιαστικές περιγραφές για να προκαλέσει. Μέσω των ωμών σκηνών βίας, αποτυπώνει την σκληρή πραγματικότητα…

Όσο αφορά τους ήρωες της ιστορίας… Κάθε ένας έχει το δικό του υπόβαθρο, κάθε ένας έχει τους δικούς του δαίμονες να αντιμετωπίσει, κάθε ένας έχει κάτι που τον διαφοροποιεί … Κάθε ένας είναι τοποθετημένος σωστά και εκεί που πρέπει να είναι για την εξέλιξη της ιστορίας … Κανένας χαρακτήρας δεν υπάρχει απλά για να υπάρχει, απλά γιατί έτυχε … Με εντυπωσίασε η άψογη παρουσίαση της προσέγγισης της μικρής Μάργκαρετ. Η παρουσίαση της ψυχολογικής της προσέγγισης μέσω της Φρέγια, μου έδωσε την εντύπωση ότι η συγγραφέας ασχολήθηκε με το θέμα. Δεν περιορίστηκε σε υποθέσεις πώς μπορεί να προσεγγιστεί ένα παιδί που βρίσκεται σε σοκ. Ένα παιδί που είδε να σκοτώνουν τη μητέρα του. Αλλά εκεί που πραγματικά εντυπωσιάστηκα ήταν

Όλοι οι πρωταγωνιστές, από την ιστορία του 1987 μέχρι την ιστορία του 2015, έχουν το δικό τους ρόλο να διαδραματίσουν μέσα στην ιστορία … Όλοι εξελίσσονται σταδιακά, όλοι περνάνε από αμφισβήτηση. Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Τίποτα δεν είναι ξεκάθαρο …

Και ενώ στην αρχή όλα κυλούν αργά, θα έλεγε κάποιος … Ξαφνικά, οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και το τέλος σε αφήνει άφωνο …

 

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα