Exileosi anna galanouΚαι φτάνουμε στην Εξιλέωση … Την αποκορύφωση του δράματος … Την κάθαρση … Η Αριάδνη βρίσκεται με έναν αμύθητο θησαυρό και δύναμη την αγάπη του αδερφού της στέκεται στα πόδια της. Εγκαταλείπει τον βάναυσο άντρα της και επιστρέφει στον Χάνδακα και τον πατέρα της. Όμως, ποτέ η μοίρα δεν στάθηκε ευνοϊκή προς αυτήν και την οικογένειά της! Οπότε γιατί τώρα να είναι καλύτερα; Συνταρακτικά γεγονότα συγκλονίζουν τη ζωή της, τρομερές αλήθειες βγαίνουν στην επιφάνεια και η Αριάδνη από πλούσια ευγενής καταντάει μία ξεπεσμένη αρχόντισσα.

Ρακένδυτη κυκλοφορεί στους δρόμους του Χάνδακα και μόνο της στήριγμα η οικογένεια του σωτήρα γιατρού της. Το παράδοξο; Πρόκειται για οικογένεια Εβραίων. Και ενώ οι συντοπίτες της, της έχουν γυρίσει την πλάτη, ο Εβραίος γιατρός με τα παιδιά του θα την φιλοξενήσουν και θα της προσφέρουν αγάπη. Ωστόσο, η πανούκλα που ξέσπασε το 1592 θα ξεκληρήσει τους πάντες, ακόμα και τον πιστό φίλο της Αριάδνης (παλιός φίλος του αδερφού της, στο πειρατικό καράβι του) και για μία ακόμα φορά η Αριάδνη θα βρεθεί μόνη της. Φως μέσα στην καταιγίδα της ζωής της ο γιος του γιατρού, ο Ιωσήφ. Μαζί θα φύγουν για τη Θεσσαλονίκη και θα απευθυνθούν στην εβραϊκή κοινότητα των Σεραφαδιτών. Αλλά και πάλι η Αριάδνη θα βιώσει την εγκατάλειψη. Αυτή τη φορά από τον Ιωσήφ. Και πάλι θα κληθεί να σταθεί στα πόδια της. Να στηριχθεί στις δικές της δυνάμεις. Μέχρι που εμφανίζεται ο Κωστής, ένας νέος και όμορφος Θρακιώτης. Εντολοδόχος κάποιου ευκατάστατου προσώπου, θα την πάρει και θα την πάει πίσω στην πατρίδα της … Πίσω στην Αδριανούπολη … Και εκεί θα έρθει η Λύτρωση …

Η τριλογία ολοκληρώνεται … Οι δρόμοι της Καταιγίδας επιτέλους γίνονται δρόμοι γεμάτοι τριαντάφυλλα και το Ουράνιο Τόξο βγαίνει στη ζωή της Αριάδνης … Και, όπως ήταν φυσικό, εδώ οι περιγραφές συγκλονίζουν. Ο πόνος της Αριάδνης, η απελπισία, η ελπίδα, η απογοήτευση, είναι διάχυτα στις σελίδες του βιβλίου. Η κυρία Γαλανού συνεχίζει και εδώ να προσφέρει με αμείωτη ένταση τα συναισθήματα της Αριάδνης και όχι μόνο. Η περιγραφή της περιόδου της πανούκλας στην Κρήτη είναι συγκλονιστική. Μη έχοντας πολλές γνώσεις για την εποχή εκείνη μέσα από την αφήγηση της συγγραφέως ένοιωσα τον πόνο, την εξαθλίωση και τον θάνατο που έσπειρε η πανούκλα. Χωρίς να τρομάζει, αλλά με ρεαλισμό που σε συγκινεί, καταφέρνει να δώσει το στίγμα της εποχής.

Το ίδιο έντονα ήταν και τα συναισθήματα όταν η Αριάδνη πήγε στην κοινότητα των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη. Η σκληρότητα, η τυφλή υπακοή στους νόμους της θρησκείας τους και η αδιαφορία για τον συνάνθρωπο με τάραξαν. Και με έκαναν να σκεφτώ ότι αν ήξεραν τι θα τραβήξουν έναν αιώνα σχεδόν μετά, ίσως και να ήταν περισσότερο ανθρώπινοι. Αλλά αυτό που διαπίστωσα είναι πόσο προσκολλημένοι μένουμε σε «πιστεύω» και ιδεολογίες ακόμα και σήμερα. Γιατί για μένα η Αριάδνη εκπροσωπεί όλους τους ανθρώπους που είναι κατατρεγμένοι, που είναι διαφορετικοί. Αλλά αποτελεί και παράδειγμα θέλησης, πίστης, δύναμης. Γιατί ούτε μία φορά δεν εγκατέλειψε τον πόθο της για ζωή. Και η υπομονή της, η επιμονή της, η πίστη της στον Θεό και στον εαυτό της, την δικαίωσαν… Ο Κωστής έφερε την αλλαγή στην καρδιά και την ψυχή της … Και μαζί με τον εντολοδόχο του (θα τον ανακαλύψετε στο βιβλίο) … έφεραν την Εξιλέωση …

Πραγματικά, δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερη δικαίωση, καλύτερη κάθαρση μέσα από το τέλος της ιστορίας …

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα