H skia vagelis giannisisΗ Σκιά ... Αν την δεις είναι αργά ... 

«Στο δάσος αυτό», της έλεγε ο παππούς της, «κυκλοφορούσε ένα ντράουγκρ, ένας νεκρός που είχε επιστρέψει στη ζωή». … Ένα πτώμα βρίσκεται όρθιο, δεμένο σε πασάλους, φρικτά παραμορφωμένο μέσα στο δάσος … Το Ντράουγκρ επέστρεψε και ζητά εκδίκηση …

Και κάπως έτσι ο Βαγγέλης Γιαννίσης από τις πρώτες σελίδες μας προσφέρει έναν νέο κόσμο. Αυτόν της Σκανδιναβικής Μυθολογίας. Ο συνδυασμός, παράλληλα, με την Blacκ Metal σκανδιναβική μουσική έχει ως αποτέλεσμα μία νέα περιπέτεια του Άντερς που θα σε καθηλώσει για άλλη μία φορά. Black Metal μουσική να συνοδεύσει τους φόβους σου … Επιτέλους, ο Άντερς έρχεται αντιμέτωπος με το σκοτάδι, το μυστήριο, την μαύρη μαγεία, τις παγανιστικές τελετές … Επιτέλους, εισχωρούμε σε μυστηριακά μονοπάτια, όπου η Σκιά απειλεί να μας κατασπαράξει …

Σε ένα δάσος ανακαλύπτεται ένα παραμορφωμένο πτώμα, μη αναγνωρίσιμο, στημένο με έναν τρόπο που παραπέμπει σε τελετουργία παγανιστική, σατανιστική, σε κάτι μη ανρθώπινο. Ο Άντερς και η ομάδα του καλούνται να ξεδιαλύνουν τον φόνο. Και όσο κι αν προσπαθούν να αδιαφορίσουν για τη Σκιά που νοιώθουν να ακολουθεί, τα πτώματα που θα ακολουθήσουν και η επίσης τελετουργική σκηνή που στήνεται γύρω τους, θα τους οδηγήσουν στους σκοτεινούς μύθους της Σκανδιναβίας, τον Θεό Όντριν, τις ανθρωποθυσίες προς τιμήν του, τις σέκτες των συγκροτημάτων της Black Metal μουσικής και το αιμοβόρο πλάσμα Ντράουγκρ το οποίο ζητά εκδίκηση...

Με την Σκιά ο Βαγγέλης Γιαννίσης όχι απλά μας προσφέρει μία νέα περιπέτεια του Άντερς. Με την Σκιά ο Βαγγέλης Γιαννίσης αποδεικνύει ότι δίκαια θεωρείται ένας από τους καλύτερους Έλληνες συγγραφείς του αστυνομικού μυθιστορήματος. Με γραφή απλή και ουσιώδη, χωρίς περιττολογίες, αναλύει τους μύθους και τους θρύλους των Σκανδιναβών, την ιστορία και τη σημασία της Black Metal μουσικής και τη γλώσσα του Tolkien στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Με μοναδική ευρυσυτεχνία συνδυάζει όλα τα παραπάνω και δημιουργεί μία ιστορία που σίγουρα θα προκαλέσει τρόμο, φόβο και αγωνία για το τι θα γίνει στο τέλος. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι οι στιγμές μου με έκανε να αμφιβάλλω και να λέω «Μήπως, όντως το Ντράουγκρ έχει ξεκινήσει να παίρνει εκδίκηση;». Όσο κι αν ήξερα ότι πρόκειται για μύθους, η αμφιβολλία υπήρχε σε κάθε στιγμή. Κάτι που αποδεικνύει το ταλέντο του συγγραφέα … Να σε παρασύρει στις δικές του μυστηριακές, σκοτεινές σκέψεις και να σε κάνει να αμφιβάλλεις για την πραγματικότητα.

Παράλληλα έχουμε την εξέλιξη του πρωταγωνιστή μας, αλλά και όλων των άλλων ηρώων. Ο Άντερς προσπαθεί να βρει τις ισσοροπίες του και με τη βοήθεια της ψυχολόγου του να αντιμετωπίσει τις κρίσεις πανικού. Η Λίζμπεθ δίπλα του για άλλη μία φορά. Μέσα από την υπομονή της, ακόμα και από τα ξεσπάσματά της, φαίνεται η αγάπη της για τον Άντερς. Οι συζητήσεις του ζευγαριού μας δείχνουν πως όταν αγαπάς τον άλλον κάνεις τα πάντα για να βρεις την χρυσή τομή όταν ο κίνδυνος της μη αντοχής της κατάστασης εμφανίζεται. Ο Χολμ, ο Τζατζάνοβιτς, η Μοντίν, ο Αλεξάντερσον, όλοι τους παρουσιάζονται με τα προβλήματά τους, τις μύχειες σκέψεις τους, τους φόβους τους, τις επιθυμίες τους, κάνοντάς τους ακόμα πιο ανθρώπινους στα μάτια μας και όχι «σούπερ ήρωες» που αντιμετωπίζουν όλα τα κακά του κόσμου. Όμως, έχουμε και μία νέα συνάδελφο, την Άριελ Ριβέρα, η οποία έχει τους δικούς της δαίμονες να την κυνηγούν και να προσπαθεί να τους νικήσει. Αν και δείχνει ιδιαίτερα σκληρή και σκέφτεσαι ότι όντως το επάγγελμα του αστυνομικού είναι για αυτήν, λεπτομέρειες του παρελθόντος της και ο τρόπος που προσπαθεί να το αντιμετωπίσει, σε σοκάρουν και λες «Μα, τι πέρασε, τελοσπάντων;».

Τέλος, δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ και στις παράλληλες ιστορίες που προκύπτουν κατά τη διάρκεια της έρευνας. Δύο ιστορίες που έχουν να κάνουν με τα ναρκωτικά, τον ρατσισμό, την ξενοφοβία, αλλά και την ενδοοικογενειακή βία. Και εδώ, όπως και για την Σκανδιναβική Μυθολογία και την Black Metal μουσική, ο συγγραφέας έκανε τη σχετική έρευνα και δεν έγραψε – ειδικά για το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας – προσωπικές του απόψεις. Ό,τι γράφει ως προς την ψυχοσύνθεση του ατόμου που δεχόταν τη βία είναι βασισμένο σε ψυχολογικές έρευνες.

«Στο δάσος αυτό», της έλεγε ο παππούς της, «κυκλοφορούσε ένα ντράουγκρ, ένας νεκρός που είχε επιστρέψει στη ζωή». … Ένα πτώμα βρίσκεται όρθιο, δεμένο σε πασάλους, φρικτά παραμορφωμένο μέσα στο δάσος … Το Ντράουγκρ επέστρεψε και ζητά εκδίκηση … Η Σκιά κάνει την εμφάνισή της … Ετοιμαστήτε για ατμοσφαιρικές περιηγήσεις στο Έρεμπρο ..Σας συμβουλεύω να ακολουθήσετε τη Σκιά … Να επιχειρήσετε να δείτε κι ας είναι αργά μετά… Στο τέλος θα μείνετε με μία μοναδική αίσθηση μυστηρίου, αγωνίας, σασπένς, φόβου, τρόμου …

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα