Κάποτε στη Σαλονίκη - Μεταξία Κράλλη

Γράφτηκε από την

kapote sti saloniki metaxia kralliΚάποτε στη Σαλονίκη … και αμέσως σκέφτεσαι ένα ταξίδι στην όμορφη νύμφη του Θερμαϊκού … σε μία εποχή δύσκολη και όμορφη παράλληλα … 1927 και η μικρή Χριστίνα Παπάζογλου μετακομίζει με τη μητέρα της στην Θεσσαλονίκη, ερχόμενη προσφυγοπούλα από την «κατακρεουργημένη» Μικρά Ασία. Καταφύγιό της η οικία του θείου της και Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Απέναντι ακριβώς κατοικεί η οικογένεια Ματαλών, μία ευκατάστατη εβραϊκή οικογένεια. Ο νεαρός Αλμπέρτο Ματαλών συγκινεί τη μικρή Χριστίνα και συγκινείται και ο ίδιος από την ομορφιά, την ηρεμία και την ταπεινότητά της. Και ένας νεανικός έρωτας ξεκινά … 
Ένας έρωτας καταδικασμένος εξ αρχής … Για όλους τους άλλους, όμως, εκτός από τους δύο πρωταγωνιστές. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου η κυρία Κράλλη μας μεταφέρει στην Θεσσαλονίκη των προσφύγων, στη Θεσσαλονίκη των Εβραίων, στη Θεσσαλονίκη μωσαϊκό πολιτισμών… Ένας έρωτας ανάμεσα σε δύο νέους με διαφορετικά πιστεύω, με διαφορετική ανατροφή, με διαφορετικό πολιτιστικό υπόβαθρο … Και από αυτόν τον έρωτα κάνουν την εμφάνισή τους όλες οι διαφορές, αλλά και οι ομοιότητες των κατοίκων της συμπρωτεύουσας. 
Αυτό το οποίο με συνεπήρε ήταν ότι δεν επρόκειτο για ένα ακόμα αισθηματικό μυθιστόρημα. Πρόκειται για ένα βιβλίο ψυχογράφημα … Όλοι οι πρωταγωνιστές έχουν κάτι μοναδικό. Ξεδιπλώνονται με έναν ξεχωριστό τρόπο, παρουσιάζεται η ψυχική τους κατάσταση τόσο μοναδικά, ώστε να δικαιολογούνται όλες οι πράξεις τους. Με μάγεψε η Χριστίνα. Την αγάπησα αληθινά. Το ίδιο και ο Αλμπέρτο. Με θύμωσε η Αλέγκρα, αλλά και τη δικαιολόγησα για την σκληρή της στάση. Με καθήλωσε ο αγώνας επιβίωσης του μικρού Νίκο του εβραιόπουλου, αλλά και η αγάπη του κυρ ….. προς αυτόν. Η Φρόσω, η γυναίκα του, η οποία κατάφερε να αποδεσμευτεί από τον πόνο της και να προσφέρει βοήθεια. Η Ρούλα, η παιδική φίλη της Χριστίνας, με νευρίασε, με τσάντισε, αλλά και με ικανοποίησε όταν κατάφερε να εκτιμήσει τον άνθρωπο που είχε δίπλα της. Θαύμασα την …. που επαναστάτησε και έφυγε για να ζήσει με τον «απαγορευμένο» έρωτά της. Και η κυρία …. με εκνεύρισε με την μικρότητά της, όπως και ο γιος της … Ένοιωσα δέος μπροστά στον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, τον θείο της Χριστίνας, και στην στάση του μπροστά στον έρωτα της ανιψιάς του με έναν Εβραίο. Και πραγματικά σκέφτηκα ότι είναι ένας αληθινός εκπρόσωπος του Θεού. Και πόσοι άλλοι, οι οποίοι μέσα από τις ενέργειές τους συνέβαλλαν, άμεσα ή έμμεσα, στην εξέλιξη του έρωτα της Χριστίνας και του Αλμπέρτο.
Η Θεσσαλονίκη της προσφυγιάς, της φτώχιας, της Κατοχής, ξεπηδά μέσα από την εξαιρετική γραφή της κυρίας Κράλλη. Ένα μωσαϊκό χαρακτήρων, προσωπικοτήτων, συμπεριφορών παρουσιάζεται μέσα από την Χριστίνα και τον Αλμπέρτο. Ένα μωσαϊκό που είναι εμφανές ακόμα και σήμερα. Ένα μωσαϊκό που μας κάνει να σκεφτόμαστε ότι μέχρι σήμερα οι άνθρωποι αντιδρούν στο διαφορετικό, στο ιδιαίτερο, στο ξεχωριστό. Ένα μωσαϊκό που μέχρι σήμερα – δυστυχώς – οδηγεί σε πολέμους και παγκόσμιες καταστροφές.
Είναι από τις λίγες φορές που ένα βιβλίο με «ρουφάει» τόσο πολύ και δεν βρίσκω λόγια να το περιγράψω. Γεμάτο από εικόνες, γεμάτο από συγκλονιστικά γεγονότα, χωρίς όμως να κουράζει, η κυρία Κράλλη προσφέρει, μέσα από την πολυπρόσωπη γραφή της, το ψυχογράφημα των πρωταγωνιστών, ένα μοναδικό ταξίδι συναισθημάτων. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι όσοι εκτιμούν το καλό βιβλίο και αγαπούν την λογοτεχνία δεν θα πρέπει με τίποτα να το αφήσουν στα ράφια των βιβλιοπωλείων. 

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα