Κάτω από το φως του Αποσπερίτη - Αλεξάνδρα Ψαραδέλλη

Γράφτηκε από την

 Kato apo to fos toy aposperiti            Τα βήματά μας άθελά μας
            είναι δώρα ακριβά

            γι’ αυτούς που μένουν και περιμένουν
            το σούρουπο μιαν αγκαλιά

            Κι εσύ αποσπερίτη μου
            του δειλινού ταιριάζεις
            άδολα είναι τα μάτια σου
            και μην τα κατεβάζεις

            Μες στο σκοτάδι θα `ρθουν πάλι
            μακρινές μαρμαρυγές
            να ψιθυρίσουν να θυμίσουν
            τρεις απανωτές φορές

(Αποσπερίτης, Στίχοι, μουσική, εκτέλεση:Θανάσης Παπακωνσταντίνου) 
 
 
Στο φως αυτού του Αποσπερίτη τα βήματα της Αναστασίας περιπλανήθηκαν, μέσα απο κακοτράχαλα στενά, μέσα απο σούρουπα και δειλινά, μέσα από μαρμαρυγές και πόνους καρδιάς, στους δρόμυους της ζωής ...
Δύο αδελφές ... ένας βίαιος αποχωρισμός ... και η Αναστασία ξεκινά από μικρή ηλικία να περιπλανιέται μέσα σε έναν κόσμο άκαρδο, μέσα σε έναν κόσμο που το μόνο που ξέρει είναι να εκμεταλλεύεται τα αδύναμα πλάσματα. Ευτυχώς, όμως, ακόμα υπάρχουν νεράιδες και βρέθηκαν στον δρόμο της Αναστασίας και έκαναν λίγο πιο όμορφη τη ζωής της...
Η Αναστασία ορφανή από μητέρα δέχεται με ευχαρίστηση το νέο γάμο του πατέρα της. Η Φιλιώ και τα δύο παιδιά της είναι η νέα οικογένειά της. Όμως, σύντομα χάνει και τον πατέρα της και η Φιλιώ εξαναγκσμένη από τον νέο κατ' ανάγκη συζυγό της στέλνει τη μικρή Αναστασία πίσω στη γιαγιά της ... Η Αναστασία αφήνει πίσω την "οικογένειά" της και τη νεογέννητη αδερφή της, η οποία πήρε το όνομά της, Αναστασία κι αυτή...Αλλά ο θάνατος την έχει βάλει σημάδι και χάνει τη γιαγιά της και ξανά μόνη και ξανά διωγμένη από τον θείο της και καταλήγει στο σπίτι ενός ευκατάστατου του χωριού ...
Και η άλλη Αναστασία, η μικρή αδερφή. Μεγάλωσε κι αυτή μέσα στην οικονομική στέρηση, αλλά είχε δίπλα της τη μητέρα της και τον αδερφό της. Όμως, και αυτή η Αναστασία βιώνει την απώλεια και τον θάνατο. Και αυτή η Αναστασία χάνει μέσα σε μία στιγμή όλα όσα είχε. Και η Αναστασία αυτή βλέπει να γκρεμίζονται όλα όσα ήξερε ως τότε για τη ζωή της...
Δύο ζωές διαφορετικές ... Δύο ζωές ίδιες ... Δύο ζωές με πόνο αλλά και αγάπη ...
Ένα βιβλίο ξεχωριστό, μία ιστορία που δείχνει ότι όσες ερωτικές ιστορίες κι αν υπάρξουν, όσο μελάνι και να χυθεί για τον έρωτα, την αγάπη, αυτό που είναι πάνω από όλα και πιο δυνατό από όλα είναι η αδελφική αγάπη. Η Αναστασία από πολύ μικρή γνώρισε την εγκατάλειψη, τον πόνο, την απώλεια, τον θάνατο. Αντιμετώπισε το πιο σκληρό πρόσωπο της ζωής. Φτώχεια, εξαθλίωση, κακομεταχείριση, απόπειρα βιασμού, διωγμός, συκοφαντίες, και άλλα πολλά χαρακτηρίζουν τη ζωή της. Κι όμως κατάφερε να γεννηθεί ξανά μέσα από τις στάχτες της, σαν τον φοίνικα. Δύναμή της; Η αναζήτηση και η επανένωση με την μικρή αδερφή της. Την αδερφή που δεν πρόλαβε να γνωρίσει...
Μία αληθινή ιστορία γραμμένη μέσα από την καταπληκτική πένα της κυρίας Ψαραδέλλη. Με όμορφες εικόνες, περιγραφές που ζωντανεύουν τους πρωταγωνιστές, λέξεις που ξυπνούν μέσα σου έντονα συναισθήματα, η κυρία Ψαραδέλλη προσφέρει μία μοναδική εμπειρία συναισθημάτων. 
Συγκίνηση, συμπαράσταση, μία αίσθηση να είχες μπροστά σου τη "μεγάλη" Αναστασία και να της δώσεις μία μεγάλη αγκαλιά, θυμός για όλους αυτούς που εκμεταλλεύτηκαν και πόνεσαν την Αναστασία, επιθυμία για δικαίωση και λύτρωση, αναμονή και προσμονή για ένα καλό τέλος είναι όλα αυτά που νοιώθεις όταν διαβάζεις την ιστορία της Αναστασίας.
 ουσία δεν πρόκειται για μία απλή ιστορία αδελφικής αγάπης. Στην ουσία πρόκειται για έναν ύμνο προς την πιο ανιδιοτελή αγάπη, την αδελφική. 
Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα