Οι κόρες της Βασίλισσας - Κλαίρη Θεοδώρου

Γράφτηκε από την

oi kores tis vasilissas«Ρόζα και Μαργαρίτα: δύο αδερφές, δίδυμες, σε «δίσεκτα» χρόνια. Η άρρηκτη δυάδα, που δεν έπρεπε να σπάσει ποτέ, γίνεται άθελά τους χίλια κομμάτια, πριν ακόμα προλάβουν τα κορίτσια να συνειδητοποιήσουν την ύπαρξή τους, αφού οι μνήμες τους δεν καταγράφονται στο μυαλό παρά μόνο στην ψυχή. Δυο κόρες, απόρροια ενός μεγάλου έρωτα που άνθισε δίπλα στη θάλασσα, μάτωσε στο βουνό, δοκιμάστηκε στον χρόνο και ρίζωσε εντέλει στην άλλη άκρη της Γης. Δύο ψυχές που, παρά τις αντιξοότητες, κατορθώνουν όχι απλώς να επιβιώσουν, αλλά να ανθίσουν και να εξελιχθούν, να αγαπήσουν και να ερωτευθούν, να πονέσουν και να προδοθούν, να ελπίσουν και να ονειρευτούν. Βίοι παράλληλοι και τόσο διαφορετικοί συγχρόνως, οι δύο όψεις στην ουσία του ίδιου νομίσματος, καθώς ό,τι σημαδεύει τη ζωή της μίας σωματοποιείται με κάποιον ανεξήγητο, μεταφυσικό τρόπο, σχεδόν ταυτόχρονα, από την άλλη. Στον πυρήνα της ύπαρξής τους εκείνη: η μάνα, η βασίλισσα, η Ελλάδα. Στα μύχια της ψυχής τους εκείνος: ο έρωτας, ο πόθος, ο θάνατος. Στο φόντο της ζωής τους τρεις χώρες: η Ελλάδα, η Ρουμανία, η Αμερική, και όλα εκείνα που τις σημαδεύουν στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα» (οπισθόφυλλο).

Αν και δεν έχω διαβάσει της «Άλικες Σιωπές» το βιβλίο που προηγείται του βιβλίου «Οι κόρες της Βασίλισσας», η Κλαίρη Θεοδώρου απέδειξε για άλλη μία φόρα το συγγραφικό της ταλέντο, καθώς δίνει τις πληροφορίες που χρειάζονται έτσι ώστε να μην δημιουργούνται κενά στον αναγνώστη και να μην αναρωτιέται «Τώρα αυτό τι σημαίνει;». Έτσι, λοιπόν, απόλαυσα τις Κόρες της Βασίλισσας και ταξίδεψα στο 1948, στο τέλος του Εμφυλίου Πολέμου και «έζησα» μαζί με τη Ρόζα και την Μαργαρίτα τη ζωή στις Παιδουπόλεις της Βασίλισσας Φρειδερίκης και στις Παιδουπόλεις των αριστερών.

Η Ρόζα μετά τον χωρισμό από την αδερφή της μεταφέρεται στην Παιδόπολη της Αγίας Ειρήνης στη Θεσσαλονίκη, ιδρυθείσα από την Βασίλισσα Φρειδερίκη. Σκοπός των παιδουπόλεων ήταν η διάσωση των παιδιών και η γαλούχηση τους με βασιλικά ιδεώδη.

Η Μαργαρίτα μεταφέρεται από τα βουνά στη Ρουμανία και στη Παιδόπολη της Σιναίας, όπου βρίσκονται και άλλα παιδιά αριστερών. Σκοπός των παιδουπόλεων είναι η διάσωση των παιδιών και η γαλούχησή τους στα αριστερά ιδεώδη, ώστε μεγαλώνοντας να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο κόμμα.

Και φτάνει η στιγμή που οι παιδουπόλεις σταματούν να λειτουργούν. Το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου φέρνει και το τέλος τους. Τα παιδιά επιστρέφουν στις οικογένειές τους. Όσο για αυτά που έχουν μείνει ορφανά δίνονται για υιοθεσία. Έτσι η Ρόζα θα βρεθεί σε μία οικογένεια Ελλήνων μεταναστών στην Αστόρια της Νέας Υόρκης και η Μαργαρίτα θα υιοθετηθεί από μία Ρουμάνα στο Βουκουρέστι.

Τα κορίτσια, μακριά το ένα από το άλλο και αγνοώντας το ένα την ύπαρξη του άλλου, θα συνεχίσουν τις ζωές τους μέσα σε ένα οικογενειακό περιβάλλον, που τόσο τους έλειψε όσο ζούσαν στις παιδουπόλεις. Θα νοιώσουν ζεστασιά, αγάπη και θα κάνουν όνειρα για το μέλλον.

Θα καταφέρουν ποτέ να συναντηθούν; Θα μάθουν την αλήθεια για τους γονείς τους; Θα έρθει η σωτηρία της ψυχής;

«Οι Κόρες της Βασίλισσας» είναι ένα βιβλίο ιστορικό, καθώς μέσα από την ζωή στις παιδουπόλεις η Κλαίρη Θεοδώρου προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες για τη δημιουργία τους, τον σκοπό τους, τις συνθήκες διαβίωσης. Το πιο σημαντικό, ωστόσο, για μένα προσωπικά είναι ότι η συγγραφέας κρατάει μία αντικειμενική στάση απέναντι στις πολιτικές θέσεις των δύο αντιμαχόμενων πλευρών. Δεν μεροληπτεί, δεν ωραιοποιεί καταστάσεις, αλλά παρουσιάζει ρεαλιστικά τις πολιτικές απόψεις και τα πολιτικά ιδεώδη και των δύο πλευρών. Μέσα από τα μάτια της Ρόζας και της Μαργαρίτας γινόμαστε κοινωνοί μίας εποχής δύσκολης, μίας εποχής που έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις μελανότερες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, και αποκτούμε μία γνώση, η οποία μας κάνει να εισχωρήσουμε βαθύτερα στην ουσία των πραγμάτων. Το θέμα είναι πόσο ανοιχτοί είμαστε εμείς οι ίδιοι να δούμε την αλήθεια που παρουσιάζει η Κλαίρη Θεοδώρου.

«Οι Κόρες της Βασίλισσας» είναι ένα βιβλίο κοινωνικό και πολιτιστικό, καθώς μέσα από τις συνθήκες ζωής και τις πολιτισμικές συνήθειες των τόπων, παρουσιάζει το κοινωνικόπολιτισμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο μεγάλωσαν τα δύο κορίτσια και διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα τους. Ο μύθος των στριγκόι στη Ρουμανία, ο Τσαουσέσκου, οι εμφύλιες διαμάχες στην Ελλάδα, η εποχή της ποτοαπαγόρευσης στην Αμερική, η μαφία στα σκοτεινά σοκάκια της Νέας Υόρκης, ο πόλεμος του Βιετνάμ, μύθοι με τους οποίους μεγάλωσαν πολλά άτομα, γεγονότα που επηρέασαν χιλιάδες ζωές,

«Οι Κόρες της Βασίλισσας» είναι ένα βιβλίο ανθρώπινο και βαθιά συναισθηματικό, καθώς μέσα από τις ζωές των δύο κοριτσιών αλλά και των δευτεραγωνιστών προβάλλεται η ψυχή του ανθρώπου. Τα «γιατί» των κοριτσιών όταν έμειναν μόνα, ο πόνος του αποχωρισμού, η προσπάθεια προσαρμογής σε ένα νέο και ξένο περιβάλλον, ο αγώνας της επιβίωσης, η νέα ζωή μακριά από τη χώρα και η ένταξη μέσα σε ένα νέο οικογενειακό περιβάλλον, όλα αυτά τα γεγονότα και με τις επιδράσεις τους στην ψυχή των κοριτσιών βιώνει και ο αναγνώστης και γεμίζει αντικρουόμενα συναισθήματα. Άκρως αληθινοί, χωρίς υπερβολές, χωρίς πράξεις που θα κάνουν τον αναγνώστη να σκεφτεί «Μα καλά, αυτό δεν μπορεί να συμβεί», οι ήρωες του βιβλίου ξεδιπλώνουν τα συναισθήματά τους, ανοίγουν τις καρδιές τους, αποκαλύπτουν τις πιο μύχιες σκέψεις τους, πονούν, υποφέρουν, δεν διστάζουν να τα βάλουν με τον εαυτό τους, να αποδεχτούν τα λάθη τους. Ο αναγνώστης νοιώθει τον πόνο, την απογοήτευση, την αγωνία, τον φόβο, αλλά και την αγάπη, τον έρωτα, την ελπίδα, ηρώων και μαζί τους αναζητά την κάθαρση!

«Οι Κόρες της Βασίλισσας» είναι ένα βιβλίο πολύπλευρο. Γεμάτο ιστορικές αναφορές, ακόμα και θεμάτων που αποτελούν ταμπού (Εμφύλιος, Παιδόπολεις), γεμάτο εξελίξεις που ανατρέπουν τα πάντα, γεμάτο συναισθήματα που αναστατώνουν την καρδιά, «Οι Κόρες της Βασίλισσας» θα σας προσφέρουν ένα μοναδικό ταξίδι στην ιστορία και στα συναισθήματα.

 

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα