Ένα ανώνυμο γράμμα στις σελίδες ενός βιβλίου καταλήγει σε λάθος χέρια.
Μια γοητευτική ιστορία για τις απρόσμενες συναντήσεις και τη μαγεία των βιβλιοπωλείων.
H Έιπριλ, μια έξυπνη και μοναχική γυναίκα, έχει αρχίσει να βαριέται στη δουλειά της: αφήνει μέσα σε ένα βιβλίο ένα γράμμα για τον Γουέστλεϊ, τον υπάλληλο του βιβλιοπωλείου της γειτονιάς της, ο οποίος έχει ένα γλυκό χαμόγελο και του πάνε πολύ τα φανελένια πουκάμισα. Η Λόρα, μια πολυάσχολη μητέρα που έχει παραιτηθεί από τον έρωτα, αγοράζει το βιβλίο, βρίσκει το γράμμα και πιστεύει ότι ο Γουέστλεϊ το άφησε για εκείνη. Ένας όμορφος άντρας που αγαπά τα βιβλία είναι ακριβώς αυτό που έψαχνε. Εντωμεταξύ ο Γουέστλεϊ παρά είναι απορροφημένος από τα γυρίσματα μιας ταινίας στο βιβλιοπωλείο για να προσέξει κάποια από τις δύο. Καθώς η ανώνυμη αλληλογραφία της Έιπριλ και της Λόρα συνεχίζεται, η πληκτική τους καθημερινότητα τίθεται υπό αμφισβήτηση, αφήνοντας μια αχτίδα ελπίδας να φανεί. Μήπως το ευτυχισμένο τέλος είναι κοντά;
Το Όπως στα βιβλία είναι ένα παιχνιδιάρικο αφιέρωμα στον ρομαντισμό, τη φιλία και τα βιβλιοπωλεία, καθώς και σε όσα έχουν ξεμείνει ανάμεσα στις σελίδες των βιβλίων που αγαπήσαμε — από ένα ξεχασμένο χαρτάκι μέχρι την καρδιά κάποιου. (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).
Τι συμβαίνει όταν μια τολμηρή κίνηση, γίνεται μια φοβερή παρεξήγηση και ο λόγος που τρία διαφορετικά άτομα, συναντιούνται και πλέκουν τις ζωές τους αναπάντεχα; Η Moira Macdonald μας δίνει απάντηση στο ερώτημα μας μέσα από το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Όπως στα βιβλία» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
Πρόκειται για ένα feel good μυθιστόρημα που εξυμνεί την φιλία, μα και την τρυφερότητα και την ζεστασιά που μπορεί να βρει κάποιος μέσα από αυτήν. Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Η Έιπριλ μια νεαρή κοπέλα, που νιώθει πως η επαγγελματική και προσωπική ζωή της έχουν φτάσει σε αδιέξοδο, αποφασίζει να κάνει κάτι έξω από τα νερά της. Αφήνει ένα ερωτικό σημείωμα μέσα σε ένα βιβλίο, που προορίζεται για τα μάτια του Γουέστλεϊ, τον υπάλληλο του βιβλιοπωλείου της γειτονιάς της και κρυφό αντικείμενο του πόθου της. Ο Γουέστλεϊ δεν το παίρνει ποτέ του χαμπάρι μέχρι που η Λόρα, μια πολυάσχολη μαμά, που ψάχνει κάτι για να πιστέψει και πάλι στον έρωτα, αγοράζει το συγκεκριμένο βιβλίο και βρίσκει μέσα το ερωτικό γράμμα. Πιστεύοντας πως ο Γουέστλεϊ το άφησε για εκείνη, ξεκινά μια μυστική αλληλογραφία με τον όμορφο ξένο που κάνει και πάλι την καρδιά της να χτυπά. Και κάπου εκεί όλα γίνονται ένα μεγάλο όμορφο μπέρδεμα.
Το μυθιστόρημα «Όπως στα βιβλία» είναι ένα σύγχρονο βιβλίο για τις διαπροσωπικές σχέσεις, με καλογραμμένες προσωπικότητες, που εστιάζει στους χαρακτήρες και την ψυχοσύνθεση τους. Είναι μια ενδιαφέρουσα ιστορία με κάπως αργή πλοκή που επαναλαμβάνεται σε μερικά σημεία. Δεν θα το χαρακτήριζα αισθηματικό μυθιστόρημα, παρόλο που η σύνοψη του βιβλίου στο οπισθόφυλλο το παρουσιάζει σαν τέτοιο.
Μου άρεσαν αρκετά οι δύο ηρωίδες του βιβλίου, η Έιπριλ και η Λόρα. Το πόσο αντίθετες ήταν οι προσωπικότητες και οι ζωές τους. Παρόλα αυτά, αντιμετώπιζαν σχεδόν τα ίδια προβλήματα στις προσωπικές τους σχέσεις. Από την μια έχουμε την Έιπριλ, με την τάση να υπεραναλύει τα πάντα, όταν δεν χρειάζεται. Εσωστρεφή και ντροπαλή, προτιμάει την θαλπωρή του σπιτιού της από το να βγει στον έξω κόσμο. Και από την άλλη έχουμε την Λόρα, μια μαμά που μεγαλώνει μόνη το παιδί της, ζει μόνιμα με ένα άγχος για το αν θα τα προλάβει όλα. Αγαπάει την δουλειά της και την ευκαιρία που της δίνετε να συναντάει κάθε μέρα νέους ανθρώπους.
Και φυσικά έχουμε και το μήλο της έριδος, τον Γουέστλεϊ, έναν γοητευτικό νεαρό, με επίγνωση της γοητείας του που όμως δεν την εκμεταλλεύεται προς όφελος του. Για πρώτη φορά ίσως, ένας αρσενικός ήρωας δεν παρουσιάζεται σαν το απόλυτο αρσενικό που το θέλουν όλες οι γυναίκες. Εδώ έχουμε έναν ήρωα αδέξιο, εσωστρεφή, πολύ ντροπαλό, καθόλου συμπαθή με την γενική του συμπεριφορά. Τουλάχιστον εγώ δεν κατάφερα να τον χωνέψω με τίποτα.
Μου άρεσε η περιγραφή των προσώπων. Πρωταγωνιστών και μη. Τους βρήκα όλους πολύ ρεαλιστικούς. Η συγγραφέας έχει καταφέρει να αποδώσει πολύ καλά τις διαφορετικές συμπεριφορές, τις ηλικίες τους μα και τις προτιμήσεις τους. Υπήρχαν ενδιάμεσα κεφάλαια, από δευτερεύοντες χαρακτήρες που σε έβαζαν καλύτερα στο νόημα τις ιστορίας. Το βρήκα πολύ έξυπνο και πρωτότυπο.
Η αφήγηση εστιάζει κυρίως στο αίσθημα της μοναξιάς στις σύγχρονες πόλεις και στην επιθυμία για ουσιαστική επικοινωνία και σύνδεση με τους άλλους. Παρά την αβέβαιη και ίσως θλιβερή πορεία του κάθε χαρακτήρα, η συγγραφέας δεν εστιάζει το παρελθόν τους, αλλά επικεντρώνεται στο μέλλον τους.
Και αυτά ήταν τα θετικά σημεία. Πάμε τώρα στα αρνητικά.
Όπως σας είπα και πριν, το βιβλίο δεν είναι ρομαντικό, αν και παρουσιάζεται έτσι. Το ξεκίνησα με αυτό το σκεπτικό και όταν κατάλαβα ότι δεν είναι αυτό που περίμενα, κάπως έχασα την διάθεση μου για διάβασμα. Επίσης βρήκα την ιδέα του λίγο παρατραβηγμένη. Και τι εννοώ με αυτό. Αγοράζετε ένα μεταχειρισμένο βιβλίο και βρίσκετε μέσα ένα γράμμα, γιατί πρέπει κάποιος να υποθέσει ότι του το άφησε ο σέξι βιβλιοπώλης και απλά δεν το ξέχασε ο προηγούμενος κάτοχος του βιβλίου; Η αντίδραση της Λόρας μου φάνηκε λίγο τραβηγμένη και καθόλου σωστά δοσμένη. Επιπλέον μου ξίνισε λίγο το ότι οι βασικοί πρωταγωνιστές συναντιούνται στην πραγματική ζωή και περιφέρονται γύρω από το θέμα χωρίς να μπαίνουν σε λεπτομέρειες, αλλά πόσο σύμπτωση είναι δύο γνωστές να αλληλογραφούν μυστικά μέσα σε ένα βιβλιοπωλείο και καμία από τις δύο να μην αναρωτιέται για τον μυστικό φίλο αλληλογραφίας της άλλης; Θα προσθέσω επίσης ότι η αναφορά σε στοιχεία που αφορούν τους χαρακτήρες, ξανά και ξανά και ξανά ήταν πολύ κουραστική. Λες και η συγγραφέας μας τα υπενθύμιζε συνέχεια για να μην τα ξεχάσουμε. Αυτά τα τέσσερα πραγματάκια, χάλασαν για εμένα την αναγνωστική εμπειρία αυτού του βιβλίου.
Σαν συγγραφικό ντεμπούτο, είναι αξιόλογο. Οι χαρακτήρες υπερισχύουν της πλοκής. Ο αναγνώστης δεν νοιάζεται και τόσο που η αγωνία δεν είναι συνεχόμενη και οι εξελίξεις δίνονται με το σταγονόμετρο. Αν αναζητάτε ένα μυθιστόρημα που πραγματεύεται τη ζωή και τις σχέσεις στην πόλη, τότε βρήκατε το κατάλληλο ανάγνωσμα.
