Το πιο μακρύ ταξίδι - Μαίρη Μαγουλά

Γράφτηκε από την

to pio makri taxidi mairi magoula

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει
σε όνειρα σ’ αισθήματα υγρά
το μυστικό τον κόσμο ν’ ανασάνει

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας ... 

(Μικρή Πατρίδα, Στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος, Μουσική: Γιώργος Ανδρέου)

Αυτά τα ταξίδια θα ακολουθήσουμε σε μια γειτονιά της Πλάκας. Στα στενά σοκάκια κάπου στα Αναφιώτικα, στην Αθήνα του 1950, ζει ο μικρός Νικόλας μαζί με τον παππού του Ανέστη. Ο Νικόλας, εγκαταλελειμμένος από τους γονείς του, βγαίνει στο μεροκάματο και ξεκινά δειλά – δειλά το επάγγελμα του λουστράκου, προκειμένου να βοηθήσει τον παππού του.  Ένας από τους τελευταίους αμαξάδες της Αθήνας, ο Ανέστης, παρέα με το άλογό του, τον Ακάματο, σεργιανίζει τους Αθηναίους στους δρόμους της πόλης. Και ανάμεσά τους, η Ναταλία Λόντου, μία πανέμορφη γυναίκα, χήρα του τοκογλύφου της περιοχής, η οποία ζει με τις αναμνήσεις της κοινής τους ζωής. Η προσκόλλησή της αυτή δεν την αφήνει να δει την αγάπη του Ανέστη, αλλά κυρίως την αλήθεια για τον άντρα της.

Εκεί δίπλα στο φτωχικό του Ανέστη και του Νικόλα ζει και η Μαργαρίτα. Ένα φτωχό κοριτσάκι που χάνει τη μητέρα του και αναγκάζεται να πάει υπηρέτρια σε μία πλούσια κυρία της περιοχής. Εκεί και με έναν μυστήριο τρόπο θα γνωρίσει έναν νεαρό επαίτη που θα τον ερωτευθεί τρελά, αλλά θα πονέσει πολύ. Κάπου παρακάτω μένει και ένας γοητευτικός, ώριμος άντρας, πλούσιος πάππου προς πάππου. Ο Ανδρέας Δροσινός. Μπον βιβέρ της εποχής, διασκεδάζει σε καφενεία, σε λέσχες, κάνει εφήμερες σχέσεις και διαβάζει πολλά βιβλία. Μέχρι που ο έρωτας θα του χτυπήσει την πόρτα στο πρόσωπο της Μαρίας. Μία παντρεμένη γυναίκα, με έναν άντρα σκληρό, που δεν θα δίσταζε να εκμεταλλευτεί ακόμα και την ίδια τη γυναίκα του. Ανάμεσά τους θα ανθίσει ένας έρωτας αγνός, ρομαντικός, αλλά και παράνομος.

Δίπλα στον Ανδρέα Δροσινό, η φίλη του Φιλαρέτη Αληθινού. Μία συγγραφέας από την Κωνσταντινούπολη. Μία γυναίκα με την αρχοντιά της καταγωγής της, αλλά και τον πόνο ενός νεανικού πάθους. Το νεοκλασικό αρχοντικό της αποτελεί σημείο συνάντησης όλων των μεγάλων ονομάτων της εποχής, τόσο στο χώρο των γραμμάτων όσο και στο χώρο της πολιτικής. Οι φιλολογικές της συγκεντρώσεις αποτελούν πόλο έλξης όλων. Όλα όσα έζησε, όλα όσα ένοιωσε θα τα γράψει, παρακινημένη από τον φίλο της, σε ένα βιβλίο. Θα γράψει για το πιο μακρύ ταξίδι της …

Όλοι αυτοί οι τόσο ξεχωριστοί, αλλά και τόσο ίδιοι, άνθρωποι μας κάνουν παρέα μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της κυρίας Μαγουλά και μας καλούν να κάνουμε μαζί τους «ΤΟ ΠΙΟ ΜΑΚΡΥ ΤΑΞΙΔΙ». Ένα ταξίδι στο παρελθόν, ένα ταξίδι νοσταλγικό, ένα ταξίδι γεμάτο αισθήματα, χρώματα, μουσικές, ένα ταξίδι στην Αθήνα του 1950. Σαν ταινία ξεπηδούν οι παλιές γειτονιές της Αθήνας, με τα κουτσομπολιά, τους πλανόδιους πωλητές, τους επαίτες, αλλά και τους πλούσιους και «γραμματιζούμενους» της εποχής. Μέσα από τα φτωχικά σπίτια στα Αναφιώτικα, αλλά και τα αρχοντικά σπίτια λίγα τετράγωνα πιο κάτω, παρουσιάζεται μία αλλοτινή Αθήνα, την οποία όσοι την έζησαν την νοσταλγούν. Όνειρα, πόθοι, επιθυμίες, προσδοκίες, απογοητεύσεις, θλίψη, πόνος, όλα όσα ζουν καθημερινά οι ήρωες γέμισαν την ψυχή μου.

Η απλή, ώριμη, γραφή της κυρίας Μαγουλά, χωρίς υπερβολές και περιττολογίες, μου μετέδωσε τα συναισθήματα όλων των ηρώων, τις σκέψεις τους, τους καημούς τους, τα υπαρξιακά τους προβλήματα. Έγινα ένα με αυτούς, και προσπάθησα και εγώ μαζί τους να βρω λύση σε ό,τι τους καταδιώκει. Από τις λίγες φορές που οι λέξεις προσφέρουν τόσα δυνατά συναισθήματα, τόσο όμορφες εικόνες, τόσες νοσταλγικές στιγμές. Και το σπουδαιότερο; Προσφέρει νοσταλγικές στιγμές σε άτομα, όπως εγώ, που δεν προλάβαμε την όμορφη αυτή εποχή της Αθήνας. Και αυτό αποδεικνύει τη συγγραφική δύναμη της κυρίας Μαγουλά. Να μεταφέρει νοερά σε κόσμους του παρελθόντος, άτομα που απλά έχουν ακουστά για την εποχή τότε.

Οι ήρωες του βιβλίου μπορεί να μην έκαναν ταξίδια πέρα από τη γειτονιά τους … έκαναν όμως …Μοναδικά ταξίδια του μυαλού, μοναδικά ταξίδια της καρδιάς, μοναδικά ταξίδια της ψυχής … Και σε αυτά μας παίρνουν μαζί τους και μας οδηγούν σε μαγικά μονοπάτια συναισθημάτων ... 

 

Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Από Κομοτηνή και Καλαμάτα, κατέληξα στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, μετανάστρια του έρωτα. Λατρεύω τα ταξίδια και έχω γυρίσει σε πολλά - πολλά μέρη. Αλλά πάνω από όλα λατρεύω τα ταξίδια της ψυχής! Και έχω κάνει πολλά! Μέσα από την μοναδική, παντοτινή, ανεκτίμητη αγάπη για τα βιβλία. Αυτή την αγάπη -και όχι μόνο- θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Διαβάστε περισσότερα