Είναι ο κόσμος μια σταλιά
Πως σε έχασα από μπρος μου
Και τώρα μένω μόνος στα σκαλιά
Σαν κλαίει ο ουρανός διαμάντια.
Οι ίριδες σου της φαντασίας όνειρο
Μοιάζει φεγγάρι ατελείωτο...
Που ανατέλλει σε μια γλυκιά κρασί
Σαν πέφτει το αποβαδρο
Αλήθεια σε πόσους εφιάλτες με έψαξες
Και σε ποια σοκάκια με βρήκες
Σε ποια ταξίδια των αστεριων
Σε ποια άνθη από αγιοκλημα
Νιώθεις την ψυχή αλάργα εκεί ψηλά στα ουράνια.?
