Το αναπόφευκτο της μοναξιάς - Γιάννης Ζαραμπούκας

Γράφτηκε από την

 zaraboukas to anapofekto ths monaxias Εχετε σκεφτεί την πραγματική “εικόνα” της μοναξιάς;

  Θα μπορούσατε να την σκιαγραφήσετε με τις αποχρώσεις του καμβά της ψυχής σας;

  Αν πρόκειται για μια σκοτεινή φιγούρα καθώς η γαλήνια καθησυχαστική αγκαλιά της, σας βυθίζει στο απόλυτο Έρεβος, ή απλά αν πρόκειται για μια φωτεινή  αγγελική ύπαρξη, η οποία γιατρεύει τις πονεμένες πληγές σας;

  Ο καθένας πλάθει την μορφή της ώστε να αντικατοπτρίζει την “εσωτερική” επιθυμία του, τους κρυφούς φόβους, τους απραγματοποίητους στόχους και τα αξιοζήλευτα όνειρά του.  Σκοτεινός καμβάς... τα εμπόδια της ζωής, όμως μέσα από τις οργισμένες φλόγες των δεινών του κόσμου, μια σπίθα αρκεί για να γεννηθούν ιδέες, να αξιολογηθούν σκέψεις και θα ανατείλει μια ακτίνα φωτός ως  μονοπάτι προς την μεγαλειώδη κάθαρση.

  Και τι ορίζεται ως αναπόφευκτο;

  Μήπως η  Μοίρα, άφθαρτη από τα δεσμά του χρόνου κεντά το πεπρωμένο και καθαγιάζει τον τελικό στόχο μας;

  Μια κούπα μισοτελειωμένος καφές αναπαύεται σιωπηλά στο τραχύ δάπεδο. Μια εξομολόγηση ανείπωτων μυστικών κι θλιβερών όρκων. Το νέκταρ της, γεύση πικρή μα “Θεία Μετάληψη” στα χείλη. Στέρεψε από ορμητικούς λογισμούς σαν όρθωσαν ανάστημα μπρος άρτια κοσμοθεωρία της τελειότητας. Απόλαυση κι παρηγοριά. Μια κούπα ικανή να μετριάσει το κατακάθι των εμπειριών, έτοιμη  βαπτιστεί στο φως της Αυγής, να καθαρίσει από τα σπιλώματα, να πλημμυρίσει ζεστό καφέ κι να αδράξει μια νέα ιστορία σαν οι ηλιακές ακτίνες του διαχέονται από το παράθυρο της ψυχής στο γκρίζο σκηνικό που αποτελεί δέσμιο της επίγειας φυλακής μας.

  Η ποίηση είναι κάτι υποκειμενικό  για τον καθέναν, παρόλα αυτά ο ποιητής με εύστροφο τρόπο πυροδοτεί την σκανδάλη των αισθήσεών μας δημιουργώντας ανάγλυφες αλληγορικές  εικόνες κι ενδόμυχα μας τοποθετεί μπρος την αξιολόγηση καταστάσεων, την κριτική σκέψη διλημμάτων αλλά και την αξιολόγηση βαθιά συναισθηματικών ανθρώπινων ερωτημάτων.

 Η ποιητική συλλογή, “Το αναπόφευκτο της μοναξιάς” του κυρίου Ζαραμπούκα αποτελείται από τριάντα πέντε  ποιήματα κι κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πνοή. Ποικίλες αναπαραστάσεις αποτυπώνονται χάρη σε ζωηρές συναισθηματικές αποκλίσεις, μιας και το αναγνωστικό κοινό, όχι μόνο αντανακλάται αλλά θα εντοπίσει κι τον εαυτό του πίσω από τις λέξεις Μιας και όλοι έχουμε αντιμετωπίσει κάποιο αθέμιτο εμπόδιο ή έχουμε γευτεί στάλες ευτυχίας.

 Σαν σεντούκι θησαυρού περικλείει μαργαριτάρια. Ξεφυλλίστε τα ποιήματα και αφήστε το απαλό αεράκι της ευγενούς ποίησης να σας ταξιδέψει με αρωγό την έμπνευση στα κύματα της φαντασίας. Σε ακρογιαλιές ευχαρίστησης και λιμάνια πόθου. Όμως προσοχή,  φυλαχτείτε από την οργισμένη καταιγίδα του θυμού και τη θάλασσα της μελαγχολίας, αλλά κολυμπήστε στις ηλιαχτίδες της Ελπίδας. Επιβάτες του ονείρου και κομπάρσοι της παράστασης του έρωτα. Σαν επαίτες του του δειλινού ακολουθήστε την ευωδιά του κεχριμπαριού. Αφεθείτε στην κορύφωση της ιδανικής έκστασης υπό την λιτανεία του Θεού Έρωτα. Κι αν φοβάστε ότι θα σταθείτε δέσμιοι της προδοσίας, να θυμάστε πως στάλες ιδρώτα, ψίθυροι του ανέμου αναζητούν τη γη της επαγγελίας.  Κι αν ο φόβος σας μεταμορφωθεί σε απουσία, κι η πλανεύτρα αναμονή σας καθηλώσει σαν ύπουλη παγίδα κάθε φορά που η ψυχή γλύφει τις πληγές της στην προσπάθεια να βρει αγαλλίαση, να γνωρίζετε πως η ηλιοστάλαχτη Ελπίδα ανασύρεται από τις στάχτες των ονείρων. Η αναμονή αποτελεί παγίδα, κάθε φορά που η ψυχή γλύφει τις πληγές της στην προσπάθεια να βρει αγαλλίαση. Η αιώνια επιθυμία της αγάπης, πιο παγωμένη από τον ίσκιο του θανάτου σε ένα επικίνδυνο πρελούδιο. Μα πριν τα ζήσεις όλα αυτά θα έχεις αντιμετωπίσει τον εαυτό σου σε μια εσωτερική αναζήτηση. Θα μάθεις να ξεσπάς, να διοχετεύεις ενέργεια κι από την μοναξιά, να πλάθεις γαλήνη.

  Όλα τα παραπάνω συναισθήματα γέννησε στο νου μου “Το αναπόφευκτο της μοναξιάς” κι θέλησα να τα καταγράψω σε μια κόλλα χαρτί. Θα μπορούσα να μιλάω για ώρες, αλλά θα χανόμουν σε ένα κυκεώνα υπαρξιακών σκέψεων κι ίσως γινόμουν κουραστική. Γι αυτό το λόγο θα χαιρόμουν αβίαστα να συζητήσω τα ποιήματα με άλλους αναγνώστες ανταλλάσσοντας απόψεις για τα συναισθήματα, τα οποία  στην καρδιά κατά την ανάγνωσή τους.

Παράξενο πράγμα….. όπως βλέπετε ακόμη κι η μοναξιά  καμιά φορά φέρνει τους ανθρώπους κοντά!

Συγχαρητήρια!

Καλοτάξιδο και πάντα επιτυχίες.

Βασιλική Μπούζα

Με λένε Βασιλική Μπούζα και κατοικώ στο Πέραμα του Πειραιά. Λατρεύω την φανταστική λογοτεχνία, κι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είμαι είτε με ένα βιβλίο κι ένα στυλό στο χέρι. Οδεύω προς την έκδοση του πρώτου ολοκληρωμένου συγγραφικού έργου μου και έχω συμμετάσχει στις ανθολογίες: Μαγικοί Χοροί, Θρύλοι του Σύμπαντος VI, Σκοτάδι, Το ξύπνημα.

Διαβάστε περισσότερα